Honest Money

Gold is Wealth Hiding in Oil

  • Subscribe

  • Alert

    Témoignage thalidomide : Les Monstres de Heidelberg +++ German Conterganstiftung or thalidomide foundation is a fraud – UK guv’mint also +++ Die Conterganstiftung ist lächerlich und arglistig +++ Lo que está maldito es el gobierno, no la talidomida +++ Thalidomide – not the drug but the government is maldito +++ Waalse Softenon-Sprookjes en Contergan-Stiftung == Versie 2.4 +++ Softenon en Bewijs – “Ihre Papiere, Bitte!”

     

    Témoignage thalidomide – Les Monstres de Heidelberg

    Originally posted by Ivo Cerckel on September 2nd, 2009

     

    Lors d’un congrès de neurologie à Düsseldorf, les 30 avril et 1er mai 1960, le neurologue Ralf Voss sonne l’alarme à la thalidomide. (1)

    Ce message d’alarme a été reçu par de nombreuses personnes, dont apparemment mon père médecin. Je suis né vingt mois plus tard sans avant-bras droit.

    En dépit de ce message d’alarme, les fonctionnaires qui avaient autorisé la thalidomide sur les marchés n’en n’ont pas conclu qu’ils devaient la retirer. Il faudra donc que son fabricant, la Chemie Grünenthal GmbH à Stolberg, Aix-la-Chapelle, prenne dix-huit mois plus tard l’initiative de ce retrait le 27 novembre 1961.

    Ceci est un scandale et non un drame. (2)

    Le scandale de la thalidomide réside dans le fait que les gouvernements n’ont pas réagi à cette annonce de dangerosité (3),
    J. Custers, le ministre belge de la santé (publique), écrivant “le peuple a failli à ses devoirs les plus élémentaires. Il n’a plus qu’à s’en aller”. Les sujets belges se demandèrent pourquoi les irresponsables, les “responsables” pour l’auteur de l’ouvrage que je cite en note, de la santé en Belgique n’avertirent pas aussitôt la population, par tous les moyens de diffusion, presse, radio, télévision, affiches. (4)

    Moi monstre softenon (nom commercial de la thalidomide en Belgique) né, “bis repetita placet”, vingt mois après le 1er mai 1960, en Belgique, j’ajoute : pourquoi les autorités, les soi-disant autorités, qui avaient autorisé la thalidomide sur les marchés n’ont-elles pas retiré cette autorisation et pourquoi n’ont-elles, surtout, pas retiré la thalidomide du marché ?

    Moi monstre ajoute également : Et pourquoi Custers dit-il que c’est le peuple, et non l’état belge, qui a failli à ses devoirs les plus élémentaires et qui n’a plus qu’à s’en aller ? Si l’état belge est incapable d’accomplir les tâches qu’on lui assigne, c’est l’état belge, et non les sujets dudit état, qui doit quitter le territoire du Royaume, à présent fédéral nous dit l’état belge, de Belgique.

    LE MARIAGE ET LE VOYAGE DE NOCES

    Mon père, Henri Cerckel, s’intéressait trop aux femmes. A quinze ans, ma grand-mère l’a envoyé en pension. Il voulait faire des études d’ingénieur, mais il avait surtout étudié le grec et le latin et s’il avait dû se consacrer à des études d’ingénieur, il aurait été dans l’obligation de passer une année supplémentaire en pension pour étudier les mathématiques. Il a donc opté pour des études de médecine. En outre, il avait une petite amie. Ma grand-mère paternelle s’opposait à ce que mon père épouse cette femme faute de se faire déshériter. Pour ma petite bourgeoise de grand-mère paternelle, la copine de mon père n’était d’assez “bonne famille”. Et c’est ma grand-mère maternelle qui lui mettra ma mère dans les bras. Ma mère a donc été forcée par sa mère d’épouser mon père.

    L’alarme à la thalidomide a été sonnée les 30 avril et 1er mai 1960. Mes parents belges se sont mariés en Belgique fin avril 1961. La thalidomide a été retirée du marché le 27 novembre 1961. Je suis né en Belgique à la mi-février 1962 sans avant-bras droit. (5)

    Afin de démontrer à sa mère que ma mère était de “très mauvaise famille”, mon père s’est peut-être dit qu’en administrant de la thalidomide à ma mère, ma mère ne pourrait tomber enceinte. Il pouvait alors reprocher à ses parents de l’avoir forcé à épouser une femme stérile.

    Mes parents ont passé leur voyage de noces à bord du yacht, amarré en Méditerranée, de mon grand-père paternel. Ce grand-père y trouva plus tard de la thalidomide. S’il l’a trouvée, c’est probablement qu’elle y avait été cachée, mon père l’ayant administré à ma mère à son insu et ne se rappelant plus ensuite en avoir laissé.

    La sœur de mon père m’a dit en 1998 qu’à ma naissance, mon grand-père paternel s’est demandé “Thuysbaert, c’est quoi comme famille cela ?”, “Thuysbaert” étant le nom patronymique de ma mère.

    N’était-ce pas cela la réaction que mon père espérait en emmenant de la thalidomide en voyage de noces ?

    En effet, mon père pouvait répondre : “C’est ta faute, si tu m’avais laissé épouser la femme que j’aimais, cela ne se serait pas produit.”

    Mon père a donc pu reprocher à ses parents de l’avoir forcé à épouser une femme qui donne naissance à un monstre … jusqu’au jour où son père trouve de la thalidomide cachée sur son (celui de mon grand-père) yacht à bord duquel mes parents avaient passé leur voyage de noces.

    Evidemment si mon grand-père a trouvé la thalidomide avant ma naissance et si mon grand-père connaissait déjà à ma naissance les effets de la thalidomide, mon raisonnement n’est peut-être plus valable. Le fait que mon grand-père ait accusé les gênes de la famille de ma mère semble indiquer que mon raisonnement soit quand-même valable.

    LES MONSTRES DE HEIDELBERG

    A l’âge de quatre ans, on me met une prothèse avec une main en bois. La gaine de cette prothèse couvrait le coude droit ainsi que ce qui me reste de l’avant-bras droit.
    Résultat des courses : Transpirations épouvantables en été. Froid épouvantable en hiver.

    Ce bât au sens figuratif (ou plutôt au sens réel ?) ne blessait pas seulement réellement mon coude droit et mes deux épaules (une bretelle allant de mon coude droit à mon épaule gauche), cette prothèse au sens réel annihilait également tout le toucher de l’avant-bras.
    Résultat des courses : Je n’avais plus aucun sens du toucher dans mon membre supérieur droit.

    En mars ou avril 1969, à l’âge de sept ans, mon père m’envoie avec ma mère à Heidelberg en Allemagne où l’on me remplace la main en bois par un crochet. Je ne me souviens de RIEN de ce qui s’est passé là-bas. A part le crochet, j’en ai ramené un panier en rotin que j’aurais fait à l’aide du crochet comme les aveugles, m’a-t-on dit. Je ne me souviens de rien. Toutes ces mémoires ont été bloquées ou effacées.

    Je ne me souviens pas non plus des réactions des autres enfants. Tout ce dont je me rappelle c’est qu’en cours de récréation on venait me chercher pour effrayer les autres enfants.

    En rencontrant par hasard mon oncle, Daniel Thuysbaert, le frère de ma mère, chez ma grand-mère maternelle en automne 1997, celui-ci s’est mis à rire lorsqu’en me voyant, il se rappelait comment ses quatre enfants, tous mes aînés, avaient peur de moi avec mon crochet.

    En 1998, la soeur de mon père m’a dit que mes parents ont fait ce qu’il fallait (pour réduire l’atrophie). Je ne peux donc rien reprocher à mes parents, me disait-elle. Ils ont fait leur devoir, ajouterait Emmanuel Kant.

    Un dimanche matin de mai 1970, en sortant de l’automobile de mon père qui se rangeait devant son club de tennis où nous (mes parents et leur quatre enfants) allions déjeuner, je me suis jeté sur une automobile en mouvement.
    Résultat des courses : fracture des deux fémurs, six semaines de coma.

    ARISTOTE ET LE CINÉMA

    A cause du coma subséquent, je ne me souviens pas de l’accident. On m’a toujours dit que c’est en courant derrière un ballon que je me suis jeté sur cette automobile. Je me demande si ce n’était pas à cause d’une dispute avec mon père concernant le port du crochet. Il devait faire très chaud ce jour-la.

    Mais même après cet accident, mon père m’a encore obligé, pour presque deux ans je crois, à porter ce crochet.

    Il avait vu, comme tout le monde, au cinéma, à la télévision et dans les bandes dessinées, qu’un crochet était très utile aux manchots, afin m’a dit sa sœur en 1998, non de remplacer la main en tant qu’outil, “instrument des instruments” selon Aristote (6), mais de réduire l’atrophie du moignon. C’est précisément cette atrophie qui explique le froid épouvantable en hiver dans la gaine du crochet.

    Vous ne me croyez pas ? Et bien, montrez-moi un seul exemple réel de quelqu’un pour qui un tel crochet est utile (dans la vie de tous les jours et pas seulement pour une tâche spécifique –
    la main n’étant pas un outil spécifique mais l’outil des outils, nous dit le Philosophe).

    Je veux encore bien admettre qu’à quatre ans, on m’ait attaché une main parce que la vue d’une personne sans main choque. Je veux même admettre qu’on ait complètement changé son fusil d’épaule en disant quand j’avais sept ans qu’il me fallait un crochet pour remplacer la main, l’outil des outils, nous dit Aristote. Ce que je ne parviens pas à comprendre c’est comment une fois que j’avais démontré en pratique que l’outil des outils ne peut se faire remplacer par un autre outil, mon père ait néanmoins réussi à convaincre tout le monde qu’il fallait continuer à me forcer à porter ce crochet pour réduire l’atrophie du moignon. En effet, pour réduire l’atrophie, le crochet devait remplacer la main. Or, j’avais démontré en pratique que le crochet ne pouvait remplacer la main. Je ne puis donc que conclure que père voulait juste me faire souffrir avec le crochet pour se venger de ses parents qui ne l’avaient
    pas autorisé à épouser la femme qu’il voulait. Et ce qu’on appelle la “Société” a laissé faire. Tout comme cette “Société” a laissé mon père conduire ma mère et mes deux frères au suicide.
    Nouvelle conclusion : mon père est un prédateur, un dominateur, une espèce de crapule. Et l’état, soi-disant de droit (7), et ses assistants sociaux, ont décidé qu’il fallait laisser faire et nous détruire.

    Ma mère s’est en effet, et je ne rêve pas, suicidée en 1977. Mon frère Jacques, né en 1964, s’est suicidé en 1986, trois semaines après le mariage de mon père. Mon frère Jean-Louis, né en 1963, s’est suicidé en 2007 en Afrique du Nord où il vivait. Ma sœur, Nathalie, née en 1966, vit toujours et elle est bras dessus bras dessous avec la femme de mon père.

    LES PRÉNOMS

    En voyant ces prénoms français, vous vous demanderez d’où vient le mien “Ivo”. Eh bien oui, sur mon acte de naissance je m’appelle “Yves” Cerckel, mais lorsque j’ai commencé à travailler à mon compte à Bruxelles en 1986, et non à Anvers où j’ai passé ma jeunesse, je l’ai changé officieusement en “Ivo” Cerckel.

    Depuis 18 mois, je sais que mon père connaissait les effets de la thalidomide depuis mai 1960. Et apparemment, il a pris peur que la “Société” n’allait cette fois plus le laisser faire. Et il a changé son prénom à  l’annuaire téléphonique belge continuellement mis à jour sur Internet

    Ce n’est en effet, que depuis avril 2008, lorsque le Sunday Times a recommencé à publier des articles sur le scandale de la thalidomide, que j’ai appris, suite à mes recherches sur Internet, l’existence du congrès de Düsseldorf des 30 avril et 1er mai 1960. Depuis lors, j’ai fait état de cela en néerlandais et en anglais sur Internet et depuis lors, également, mon père est inscrit sur l’annuaire téléphonique belge continuellement mis à jour sur Internet non plus comme “Henri” Cerckel, mais comme “Hendrik” Cerckel. (8), (8) (a),  et (8) (b)

    A la page 96 de l’ouvrage “Le drame de la thalidomide – Un médicament sans frontières – 1956-2009” de Jérôme Janicki (Paris, L’Harmattan, 2009), déjà cité en notes (2), (3) et (4), les 19 monstres softenon belges sont répartis par province.

    Il n’y a que cinq des (à l’époque) neuf provinces mentionnées. Moi je suis né dans la province de Flandre orientale qui n’est pas mentionnée.

    La faute ne se situe pas chez l’auteur du livre mais comme celui-ci le signale chez “les inspecteurs de l’hygiène recueillant dans toutes les maternités du pays les cas d’enfants ayant des malformations congénitales”, ces inspecteurs ont probablement été intimidés par mon père (médecin – dans l’hôpital où il était apprenti-chirurgien et où ma mère avait accouché).

    Fait à Siquijor, le 2 septembre 2009

    Ivo Cerckel

    ivocerckel@siquijor.ws

    http://twitter.com/ivocerckel/

    NOTES

    (1)
    Chronik des Contergan-Skandals – Contergan – WDR.de
    Chronik des Conterganfalls
    Tragödie – Katastrophe – Skandal?
    http://www.wdr.de/themen/gesundheit/pharmazie/contergan/chronik.jhtml
    EXTRAIT
    30. April/1. Mai 1960:
    Auf einem Neurologen-Kongress in Düsseldorf berichtet der Neurologe Ralf
    Voss über die Nervenschädigungen, die seinen Beobachtungen zufolge durch
    Thalidomid verursacht werden. Die Forschungsabteilung von Grünenthal
    versucht daraufhin, die Nervenschädigungen an Ratten zu reproduzieren – ohne Erfolg. Grünenthal-Forschungsleiter Mückter schließt daraus, dass es sich um besondere Situationen handelt, für die Contergan nur selten als Ursache infrage kommt.

    (2)
    contra :
    Jérôme Janicki “Le DRAME  de la thalidomide – Un médicament sans frontières – 1956-2009″, Paris, L’Harmattan, 2009 [c’est moi qui ai majusculisé “drame”],
    qui, sauf erreur de ma part,
    ne mentionne pas le congrès de neurologie des 30 avril et 1er mai 1960,
    alors qu’il mentionne le neurologue Ralf Voss à plusieurs reprises.

    (3)
    comparez
    Janicki, op. cit., p. 105 pour le Canada

    (4)
    Janicki, op. cit., p. 166

    (5)
    The sensitive period of thalidomide in the human embryo commences at day 21 past conception.. The sensitive period for upper limbs defects commences at day 24
    (Janet McCredie, “Beyond Thalidomide – Birth Defects Explained”, Londres,
    The Royal Society of Medicine Press, 2007, p. 150)

    (6)
    Aristote,
    ” Le Traité de l’Âme”,
    http://74.125.153.132/search?q=cache:http://remacle.org/bloodwolf/philosophes/Aristote/ame.htm
    Livre III, Chapitre 8, Colonnes 431b- 432a :
    Il s’ensuit que l’âme est analogue à la main: de même, en effet, que la main est un instrument d’instruments, ainsi l’intellect est forme des formes, et le sens, forme des sensibles.

    (7)
    “Allez, Ivo, tu rêves, nous vivons en “démocratie ” et c’est donc la majorité qui a décidé qu’il fallait te détruire. Ne viens pas invoquer l’état de droit. ”

    (8)
    annuaire téléphonique
    http://www.infobel.be/
    Cerckel HENDRIK

    http://www.infobel.be/
    http://www.infobel.com/fr/belgium
    Cerckel Hendrik Koningin Astridlaan 37/E, 2950 Kapellen
    Téléphone: 036654315

    comparez :

    (8) (a)
    faire-part de décès de mon frère Jean-Louis Cerckel le 31 mars 2007 (donc un an avant que le Sunday Times ne ré-ouvre le “dossier” de la thalidomide)
    http://www.inmemoriam.be/nl/2007-03-31/jean-louis-cerckel/
    HENRI Cerckel
    à la même adresse qu’Hendrik sur infobel.be
    Koningin Astridlaan 37e bus 13 – 2950 Kapellen. cerckel@condoleances.be

    ce faire-part ne mentionne pas ma femme ni mes enfants

    ce faire-part dit que Madame Louis Leysen, la belle-mère de mon père,
    a non seulement des enfants,
    mais également des petits-enfants et arrière-petits-enfants

    (8) (b)
    faire-part de décès de la belle-mère de mon père, Madame Louis Leysen, le 26 avril 2008

     

    German Conterganstiftung or thalidomide foundation is a fraud – UK guv’mint also

    Posted by Ivo Cerckel on September 4th, 2009

    German Conterganstiftung or thalidomide foundation is a fraud – UK guv’mint also

    All of a sudden, Grünenthal and the Stiftung agree to universally grant “Leistungen” only.

    Thalidomide was created by the Nazis. This means the German federal republic is liable for it. (1)

    Outside Ireland and a few other countries where Chemie Grünenthal GmbH, the manufacturer, sold the drug directly it has refused compensation, arguing it is the responsibility of the licence holders. (2)

    In Germany, the federal republic has instituted the Conterganstiftung on 19 December 1971. (3)

    By instituting that foundation, the federal republic said German thalidomide monsters could only file claims against the foundation, no longer against Grünenthal.

    On 01 July 2009, the German Bundestag or parliament denied that thalidomide was created by the Nazis. (4)

    Of course, if thalidomide was created by the Nazis, the guv’mint of the federal republic of Germany is liable. Did you expect the said republic to recognise its liability?

    It would appear that on the same 01 July 2009, the Bundestag also adopted its second revision of the law relating to the Conterganstiftung  (”Zweite Änderungsgesetz zum Conterganstiftungs- gezetz”).

    This revision allows non-German thalidomide monsters, of whom I am one (5), to claim “Leistungen”
    (”Leistungen”- I can’t find the correct translation – maybe “prestations” in French –
    “performances”, “achievements”, says Collins Pocket German Dictionary),
    from  … Grünenthal through the Conterganstiftung,
    although the said Stiftung was instituted to stop the filing of claims by German and Irish thalidomide monsters against Grünenthal.

    All of a sudden, the Conterganstiftung and Grünenthal are thus prepared to pay to non-Germans.

    BUT

    The claims which can be filed against Grünenthal, through the foundation, are only claims for “Leistungen”, not for compensation for the damage suffered.

    And if the claim is granted by the Stiftung (and paid by Grünenthal), the claimant has no more claim against …  Grünenthal.

    Against Grünenthal?
    Yes, to that effect, the claimant has to sign a “Verzichtserkläring”  (declaration of renunciation) to  … the foundation.

    But outside Ireland and a few other countries where Grünenthal sold the drug directly it has refused compensation, arguing it is the responsibility of the licence holders.

    If the Sunday Times reveals this autumn more details about thalidomide, the argument of Grünenthal’s lawyers will be that the submission, not only the granting, of this new application, will bar the claimant from invoking these newly revealed elements.

    And the “Leistungen” are only paid from the date of the 2009 application onwards. They are not about compensation of the damage, but only about the ability to remain alive.

    And when you file the application, you do not have only to prove your thalidomide monstrosity by submitting X-rays, but you have also to indicate in the “Hintergrundbericht” (background message) which brand of thalidomide your mother took. Perhaps, they also want the prescriptions, like they did in Spain (6)?

    And it is Grünenthal (or the Conterganstiftung – what is the relationship between them?) which unilaterally will determine the amount of the “Leistungen”.

    And then in the “Angaben zu Conterganschäden”, you have to indicate what damage you have suffered by thalidomide, but the medical profession is still so “terrified by” or “under the shock of” thalidomide that it does not dare to link anything to thalidomide.

    As I said, developing …

    Ivo Cerckel
    ivocerckel@siquijor.ws

    NOTES

    (1)
    From The Sunday Times
    February 8, 2009
    Thalidomide ‘was created by the Nazis’
    The damaging drug may have been developed as an antidote to nerve gas
    Daniel Foggo
    http://www.timesonline.co.uk/tol/life_and_style/health/article5683577.ece

    (2)
    Thalidomide victims in new compensation call
    By Andrew Jack in London
    Financial Times April 3 2008 03:00 | Last updated: April 3 2008 03:00
    http://www.ft.com/cms/s/0/6c825e5c-0117-11dd-a0c5-000077b07658.html

    (3)
    http://www.conterganstiftung.de/stiftung/index.htm
    Die Conterganstiftung für behinderte Menschen
    wurde 1972 durch Bundesgesetz vom 19. Dezember 1971 (BGBl. I, S. 2018) zunächst unter dem

    (4)
    Datum: 01.07.2009
    heute im Bundestag – 01.07.2009
    http://www.bundestag.de/aktuell/hib/2009/2009_205/05.html
    SNIP
    Im Bundestag notiert: Contergan-Tabletten
    – Familie/Antwort
    Berlin: (hib/SKE) Die Bundesregierung geht nicht davon aus, dass der in den Contergan-Tabletten enthaltene Wirkstoff Thalidomid von den Nationalsozialisten entwickelt wurde. Das geht aus einer Antwort der Bundesregierung (16/13308) auf eine Kleine Anfrage der Fraktion Die Linke (16/13086) hervor. Nach Angaben der Firma Grünenthal, die Contergan herstellte, sei der Wirkstoff 1954 von der Firma entwickelt worden. Es gebe keinen Anlass, die Aussage zu bezweifeln.
    UNSNIP

    I REPEAT
    Es gebe keinen Anlass, die Aussage [that’s the staterment from Grünenthal] zu bezweifeln.
    There is no reason to put into doubt the statement of Grünenthal that it developed thalidomide itself from 1954 onwards.

    I REMIND ALSO
    If, as […] research suggests, thalidomide was first developed by scientists working in wartime Germany, it could have implications for the liability of the German government.
    (From The Sunday Times
    February 8, 2009
    Thalidomide ‘was created by the Nazis’
    The damaging drug may have been developed as an antidote to nerve gas
    Daniel Foggo
    http://www.timesonline.co.uk/tol/life_and_style/health/article5683577.ece

    Of course, if Grünenthal’s statement is put into doubt by the Bundestag , the guv’mint of the federal republic of Germany is liable. Did you expect the said republic to recognise its liability?

    (5)
    I am a thalidomide monster myself. I didn’t yet yet receive any compensation. I thus did nothing wrong by asking the Conterganstiftung to send me the documents.

    (6)
    From The Sunday Times February 15, 2009
    Forced to beg: new scandal of thalidomide
    Thalidomide victims beg in Spain
    Daniel Foggo
    http://www.timesonline.co.uk/tol/life_and_style/health/article5734068.ece

     

    Die Conterganstiftung ist lächerlich und arglistig

    Posted by Ivo Cerckel on December 7th, 2009

    https://bphouse.com/honest_money/2009/12/07/die-conterganstiftung-ist-laecherlich-und-arglistig/

    http://fedex.com/ph/
    Tracking no.: 869557566965

    Conterganstiftung für behinderte Menschen
    Herrn XXXXX
    Ludwig-Erhard-Platz 1 – 3
    D- 53179 Bonn
    Germany
    Telefon: +49 (0) XXXXX Telefax: +49 (0) XXXXX

    02. Dezember 2009

    Sehr geehrter Herr XXXXX,

    1.
    Am 26. August 2009 fragte ich Sie durch E-Mail um Informationen über die Gerüchte, dass unerkannte Contergan-Monster jetzt anerkannt werden können. Und ich fragte : “Können Sie etwas für mich tun?” Am selben Tag, haben Sie mir durch E-Mail die neuen Bestimmungen des Contergangesetzes gegeben.

    Sie sagten am 26. August 2009: “Ich stelle Ihnen anheim, einen Antrag [für Leistungen] zu stellen.”
    Deutsch ist eine Fremdsprache für mich.
    “Anheim stellen” bedeutet “to leave to somebody’s discretion”.
    http://dict.tu-chemnitz.de/  http://www.ego4u.com/en/dictionary
    Ermessen” {n}; Gutdünken {n} “discretion”
    Dies bedeutet, dass es von meinem Ermessen abhängig ist, ob ich einen Antrag für Leistungen stelle..

    Am 27. November 2009 schrieb Sie durch E-Mail
    “mit der E-mail vom 26.08.2009 haben wir Ihnen als Anhang die Antragsformulare zugesandt.
    Bis jetzt haben wir noch keine Unterlagen erhalten.
    Wir erwarten Ihre Unterlagen zu gegebener Zeit.”

    2.
    In meinem Ermessen, habe ich entschieden, dass Ihre Angebot von Leistungen, die erst ab dem Zeitpunkt der Antragstellung an gezahlt werd, ohne Angebot einer Entschädigung, lächerlich und arglistig ist (und “Fraus omnia corrumpit”, (Ihr) Betrug macht alles zunichte),
    weil, neben vielen anderen Gründen,
    (1)    die Leistungen erst ab dem Zeitpunkt der Antragstellung an gezahlt werden,
    (2)    Ihr Angebot kein Angebot einer Entschädigung beinhaltet, und
    (3)    eine Antrag nach Ihrem Angebot dazu führt dass ich alle Schadensersatzansprüche, nicht nur gegen Sie, sondern auch gegen die Chemie Grünenthal GmbH, verliere.

    Ich kann keinen Antrag stellen. Ihre Angebot ist lächerlich und arglistig. Meine Frage vom 26. August 2009 war: “Können Sie etwas für mich tun?” Mit Ihrem Angebot können Sie nichts für mich tun.

    Ihre vorliegenden Angebot ist lächerlich und arglistig. Auf der Grundlage dieses Angebots,können Sie nicht erwarten Unterlagen von mir zu erhalten. “Fraus omnia corrumpit”, ” (Ihr) Betrug macht alles zunichte.”  Ihr Betrug besteht in der Tatsache, dass Sie fordern, dass ich einen Antrag stelle auf der Grundlage eines lächerlichen und arglistigen Angebotes.

    Unter allen rechtlichen Vorbehalten, auch die Reservierungen/Vorbehalten durch Fehler aufgrund meiner unzureichenden Kenntnis der deutschen Sprache, und ohne Anerkennung einer Rechtspflicht sowie ohne Präjudiz.

    Mit freundlichen Grüßen,

    Yves Cerckel
    Caipilan
    Siquijor, Siquijor  6225
    Philippinen

    00 63 35 XXXXX
    philmigrator@yahoo.com

     

    Lo que está maldito es el gobierno, no la talidomida

    Posted by Ivo Cerckel on August 23rd, 2017

    Lo que está maldito es el gobierno, no la talidomida

    A través de su comunicado del 10 de julio de 2017, el Tribunal Europeo de Derechos Humanos (TEDH) de Estrasburgo informó al público que el 27 de junio de 2017 un comité de tres jueces decidió no admitir a trámite el recurso de apelación de la “Asociación de Víctimas de la Talidomida de España” (Avite). Avite ha presentado en los tribunales españoles un caso de indemnización por daños y perjuicios contra el fabricante de la talidomida, la compañía llamada Grünenthal. Después de que el caso hubier has sido rechazado por los tribunales de primera instancia y finalmente por el Tribunal Supremo, Avite interpuso su recurso de apelación ante el TEDH. Tras este rechazo del TEDH, Avite organiza el 08 y 09 de septiembre de 2017 una serie de actividades de ayuda a las víctimas de la talidomida en Legorreta (Guipúzcoa).

    Actos en favor afectados de talidomida en Legorreta

    Quizás ahora es el momento de preguntar si Avite no debería haber presentado su caso original contra otro acusado. Estoy hablando del gobierno de Franco y del Rey de España que ha asumido las deudas y obligaciones del primero.

    Es bien sabido que el presidente EE. UU. John F. Kennedy dio a la Dra. Frances Oldham Kelsey el mayor premio del servicio civil federal en 1962. Como funcionaria de la Administración de Medicamentos y Alimentos (Food and Drug Administration, FDA) de EE. UU., esta mujer habría impedido que la talidomida se comercializara en EE. UU. Sin embargo, según la Wikipedia, nose unió a la FDA hasta 1960 (la talidomida se comercializó desde 1957). Una vez allí, retrasó aún más la aprobación de la talidomida. Además, en la Wikipedia también se afirma que Kelsey estaba interesada en los teratógenos, es decir, en los medicamentos que provocan malformaciones congénitas, ya desde 1938, fecha de creación de la FDA, y que Kelsey logró su nombramiento en la misma en 1960.¿No deberíamos concluir que Kennedy premió al inventor de la talidomida?

    Cómo compaginar esta información con lo que el Sunday Times de Londres publicó el 8 de febrero de 2009 (reimpreso por The Australian con el título “Thalidomide ‘created by Nazis’” (“La talidomida, creación de los nazis”) es otra cuestión que alguien debería investigar.
    http://www.theaustralian.com.au/archive/news/thalidomide-created-by-nazis/news-story/0f27e62ebe2540814589eadd47026c1e

    En dicha publicación semanal se afirmaba que, probablemente, la talidomida fue uno de una serie de productos químicos desarrollados en Dyhernfurth (un laboratorio químico) o en Auschwitz-Monowitz bajo la dirección de Otto Ambros durante una investigación sobre gases neurotóxicos. La talidomida se produciría como antídoto contra toxinas nerviosas como el gas sarín. Al parecer, Grünenthal compró el nombre comercial del fármaco –Contergan– y, posiblemente, la propia sustancia a la empresa francesa Rhône-Poulenc, que estuvo bajo control nazi durante los años de la II Guerra Mundial.

    Al igual que Alemania Oriental, Francia prohibió la talidomida y no hay víctimas del fármaco en ninguno de estos países.

    TABLOIDES SOBRE DERECHO

    Los tabloides sobre derecho afirman que la talidomida es un ejemplo de la defensa contra el riesgo de desarrollo, la cual permite que los productores puedan eludir su responsabilidad si se demuestra que, en el momento en el que pusieron el producto en circulación, los conocimientos técnicos y científicos no permitían detectar la existencia del defecto, tal y como se define en la actualidad como “a contrario” (“argumento basado en el contrario”: según la Wikipedia, cualquier proposición que se considera correcta porque no ha sido refutado por un caso concreto) en el artículo 15(1)(b) de la Directiva CEE de 1985 sobre responsabilidad de productos, formalmente Directiva 85/374/CEE del Consejo, de 25 de julio de 1985, relativa a la aproximación de las disposiciones legales, reglamentarias y administrativas de los estados miembros en materia de responsabilidad por los daños causados por productos defectuosos.

    El profesor Herman Cousy, profesor emérito de la facultad de derecho de la Universidad Católica de Leuven, demostró en 1996 que el escándalo de la talidomida puede considerarse un ejemplo de la defensa contra el riesgo de desarrollo. En la página 163, nota 28, de su ponencia “The Precautionary Principle: A Status Questionis” (“El principio de precaución: el estado de la cuestión”), publicado en “Geneva Papers on Risk and Insurance – Issues and Practice”, también disponible en el sitio web “Geneva Association – Association Internationale pour l’Etude de l’Economie de l’Assurance”, el comité de asesoramiento internacional líder de la industria de seguros, ahora en link.springer.com, se afirma que:
    “A menudo se cita el caso Talidomida (Contergan) como ejemplo de una situación de riesgo de desarrollo, aunque parece que cuando se trajo la talidomida al mercado alemán, el producto había sido prohibido en Francia. ¿En tales circunstancias, puede confirmarse fácilmente que las condiciones para una situación de riesgo de desarrollo se cumplieron?”
    https://link.springer.com/content/pdf/10.1057%2Fgpp.1996.10.pdf

    Esto puede ser fácilmente conciliado con el hecho de que la talidomida fue desarrollada por Rhône-Poulenc. Cómo la señora Kelsey entra en la historia o, más bien, como la introducen en 1938, todavía debe ser investigado. (La Taliomida habrías ido conocida en el año 1938 como la cura para la enfermedad de Hansen. Habrías ido creada por Richardson-Merrill Co. en Cincinnati, Ohio (EEUU). Sus defectos habrían sido notados en Phoenix, Arizona, (EEUU), en un diario médico de ese año. En esos días, Kelsey habría reconocido dichos efectos.)

    PROSCRIBIR LA TALIDOMIDA DE UNA VEZ POR TODAS

    Los médicos de Alemania Occidental y de toda Europa sabían lo que estaba haciendo este fármaco cuando no se opusieron a la talidomida después de que Francia lo prohibió. (La cortina de hierro tuvo su uso. El telón de acero tuvo su utilidad: no hay víctimas de la talidomida en Alemania Oriental).

    Esto significa que la causa primordial del escándalo de la talidomida es el hecho de que, después de que el gobierno francés la prohibiera, otros gobiernos europeos no impidieron que el producto se posicionará apareciera en “sus” mercados ni ordenaron la retirada inmediata de la talidomida de “sus” mercados, los mismos una vez que el producto apareció allí después de la prohibición francesa.

    La causa primaria es la opuesta a la causa eficiente (aristotélica) del escándalo de la talidomida, los comprimidos (ya la causa material y final del escándalo). Para Aristóteles, hace 25 siglos, la causa eficiente es el ser en acto que trae consigo el cambio. Y Aristóteles pasó a dar el ejemplo del escultor que hace que la… estatua. ¿Este ejemplo fue ideado hace 25 siglos pensando en las víctimas de la talidomida?

    En cuanto al regreso de la talidomida: la naturaleza humana está constituida de tal forma que algunos individuos que tienen conocimiento sobre los efectos de la talidomida siempre causarán deliberada e imperceptiblemente (es decir, sin ser percibidos) el daño grave que la talidomida causa “tan fácilmente”. Lo hacen precisamente porque el daño que hace a la madre y al niño es muy grave y porque puede hacerse muy fácilmente y sin que nadie lo note. Es posible que “en los ensayos clínicos”, la talidomida haya demostrado ser efectiva contra muchas cosas. Pero, en la vida real, se receta a adolescentes que no saben que están embarazadas y/o que no saben que la talidomida puede dañar al feto.

    Ivo Cerckel
    ivocerckel@yahoo.com

    Thalidomide – not the drug but the government is maldito

    Posted by Ivo Cerckel on September 4th, 2017

    Thalidomide – not the drug but the government is maldito

    In his Press Release dated 10 July 2017 the Registrar to the European Court for Human Rights (ECHR) in Strasbourg informed the public that on 27 June 2017 a Chamber of three judges had declared the appeal by the “Asociación de Víctimas de la Talidomida de España” (Avite) inadmissible. Avite had commenced a compensation action in the Spanish courts against the maker of thalidomide, the company called Grünenthal. After the case had been rejected by the lower courts and finally by the tribunal supremo, Avite lodged its appeal to the ECHR. Following this ECHR rejection, Avite is organising on 8 and 9 September 2017 a series of activities in support of thalidomide victims in Legorreta (Guipúzcoa).

    Actos en favor afectados de talidomida en Legorreta

    This is perhaps an opportunity to ask whether Avite should not have commenced its original action against another defendant. I am speaking of the government of Franco and of that of the King of Spain which assumed the former’s debts and obligations.

    It is well known that U.S.A. president John F. Kennedy gave Dr. Frances Oldham Kelsey the highest federal civilian service award in 1962. As a bureaucrat at the U.S.A. Food and Drug Administration (F.D.A.), the woman would have prevented thalidomide being marketed in the U.S.A.

    Wikipedia says however that she only joined the F.D.A. in 1960 (thalidomide had been marketed since 1957). Once there, she further delayed thalidomide’s approval. Wikipedia also says that Kelsey is credited SINCE NINETEEN THIRTY-EIGHT with her interest in teratogens – i.e. drugs that cause congenital malformations, that 1938 was the date of the creation of the F.D.A., and that Kelsey managed to be appointed there in 1960.

    Should we not conclude that Kennedy gave an award to the inventor of thalidomide?
    How this can be reconciled with what The Sunday Times of London wrote on 8 February 2009 (reprinted by The Australian under the title “Thalidomide ‘created by Nazis’”) is another question, which somebody should investigate.
    http://www.theaustralian.com.au/archive/news/thalidomide-created-by-nazis/news-story/0f27e62ebe2540814589eadd47026c1e

    The weekly newspaper wrote that thalidomide was probably one of a number of products developed at Dyhernfurth (a chemical laboratory) or Auschwitz-Monowitz under the leadership of Otto Ambros in the course of nerve gas research, thalidomide actually having been produced as a possible antidote to nerve toxins such as sarin. Grünenthal apparently purchased the trade name of the drug – Contergan – and therefore probably the substance itself, from a French firm, Rhône-Poulenc, which was under Nazi control during the war years.

    Like East-Germany, France banned thalidomide, and in neither of those countries are there any thalidomide victims.

    LEGAL TABLOIDS

    Legal tabloids tell us that thalidomide is an example of the development-risk defence which allows producers to escape liability if they prove that the state of scientific and technical knowledge at the time when they put the product into circulation was not such as to enable the existence of a defect to be discovered, as defined at present “a contrario” (“argument based on the contrary”, denoting any proposition that is argued to be correct because it is not disproved by a certain case, says Wikipedia) in article 15(1)(b) of the 1985 EEC Product Liability Directive, formally Council Directive 85/374/EEC dated 25 July 1985 on the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States concerning liability for defective products.

    Dr. Herman Cousy, Emeritus Professor of Law at the Catholic University of Leuven, demonstrated in 1996 that the thalidomide scandal cannot be considered to be an example of the development-risk defence by saying, on page 163 in note 28 of his paper “The Precautionary Principle: A Status Questionis” published in the “Geneva Papers on Risk and Insurance – Issues and Practice”, also available on the website of the “Geneva Association”, l’ “Association Internationale pour l’Etude de l’Economie de l’Assurance”, the leading international think tank of the insurance industry, now at link.springer.com, that:
    “One often cites the Thalidomide (Contergan) case as an example of a development risk situation, although it appears that when thalidomide was placed on the German market, the product had been banned in France. Can it be readily upheld, under such circumstances, that the conditions for a development risk situation were met?”
    https://link.springer.com/content/pdf/10.1057%2Fgpp.1996.10.pdf

    This can easily be reconciled with the fact that thalidomide was developed by Rhône-Poulenc. How Dr Kelsey enters the story, or rather entered it in 1938, must still be investigated. (Thalidomide would have been known in the year 1938 as a cure for Hansen’s Disease. It would have been made by Richardson-Merrill Co. in Cincinnati, Ohio (U.S.A.). Its defects would have been noted in Phoenix, Arizona, (U.S.A.), in a medical journal that year. Kelsey would in those days have recognised these defects.)

    OUTLAW THALIDOMIDE ONCE AND FOR ALL

    West Germany – and the entire European medical profession – knew what it was doing when it did not oppose thalidomide after France had banned it. (The iron curtain had its use. There are no
    thalidomide victims in East Germany.)

    This means that the primary cause of the thalidomide scandal is the fact that after the French government had banned thalidomide, other European governments did not prevent the product being placed on “their” markets, and they did not immediately order the withdrawal of thalidomide from “their” markets once the product appeared there after the French ban.
    The primary cause is opposed to the (Aristotelian) efficient cause of the thalidomide scandal, the tablet. For Aristotle, 25 centuries ago, the efficient cause was the agent who brings about the change. And Aristotle went on to give the example of the sculptor who makes the … statue. Was this example devised 25 centuries ago with thalidomide victims in mind?

    As to the comeback of thalidomide: human nature is such that some individuals who have inside knowledge about the effects of thalidomide will always deliberately and unnoticeably (i.e., without being noticed) cause the serious harm thalidomide can ‘so easily’ cause. They do that precisely because the damage to the mother and to the child is so serious and because they can do that so easily and without being noticed. It may be that ‘in clinical trials’, thalidomide is shown to be effective against many things. But ‘in real life’, it is given to unsuspecting girls – unsuspecting that they are pregnant and/or unsuspecting that thalidomide could harm their foetus.

    Ivo Cerckel
    ivocerckel@yahoo.com

    Waalse Softenon-Sprookjes en Contergan-Stiftung == Versie 2.4


    Waalse Softenon-Sprookjes en Contergan-Stiftung == Versie 2.4
    Posted by Ivo Cerckel on June 22nd, 2019

    6_Verzichtserklärung-AuslandDownload

    arrêt Softenon 22022018_00030583Download
    S.O.S. vanuit de Filipijnen!

    HOOFDLIJNEN VAN DEZE BLOGPOST

    In 2009 heeft het Duitse parlement een wet gestemd waardoor sommige softenonmonsters in België kunnen aanspraak maken op uitkeringen van Conterganstiftung. Onwetend van de Duitse wet heeft de minister van volksgezondheid in de Zuidelijke Nederlanden in 2009, ja 2009 niet 2010, na de inwerkingtreding van de Duitse wet, doch, zoals gezegd. onwetend van die wet, verklaard dat softenonmonsters dienen geholpen.

    Martine Olivier verbergt dat zii vijf duizend euro per maand van de Conterganstiftung (als dat geen door de minister in 2009 vooropgestelde hulp is, wat is dat dan?), bovenop haar invaliditeitsuitkeringen, ontvangt. (Contergan was de handelsnaam van Thalidomide in West-Duitsland. In de Nederlanden was die handelsnaam Softenon.)

    Haar advocaat Nicolas Estienne, prof, aan de UCL, steunt haar in dit bedrog en wil thans voor haar een vergoeding verkrijgen uit hoofde van de wet van 05 mei 2019. Deze wet kwam er in uitvoering van een arrest van 22 februari 2018 van het hof van beroep zetelend te Brussel.

    Bij de uitspraak van het arrrest verklaarde Olivier: “Ces cinq millions d’euros seront répartis entre les trente victimes encore en vie du Softenon en Belgique. Compte tenu de son vieillissement prématuré dû à sa maladie, Martine Olivier est pour le moment incapable de dire si cette somme sera suffisante pour couvrir l’ensemble de ses frais médicaux.”

    Ik was de eerste softenoncliënt van Mr Estienne. Teneinde Olivier achter mijn rug te laten erkennen door de Conterganstiftung, heeft Mr Estienne contact gehad met die Stiftung. Ik werd in 1969 onderzocht te Heidelberg onderzocht door de voorganger van de in 1971 opgerichte Conterganstiftung. Mr Estienne heeft mij de uitslag van dit onderzoek van 1969 niet medegedeeld. En dan vraagt hij mij of ik een geschil heb met de Stiftung.

    Indien ik in 1969 afgewezen werd dan neem ik aan dat mijn vader, kwakzalver van beroep, een schrijven naar Heidelberg heeft gestuurd met de bewering dat ik geen softenonmonster ben want dan had hij in de bak moeten zitten. Dat dossier zou dus moeten ingekeken.

    EINDE VAN DE HOOFDLIJNEN VAN DEZE BLOGPOST

    Versie 2.0 voegt in paragraaf 4 het argument in dat ik pas nu juni 2019 van Mr Estienne impliciet kan vernemen dat ik in 1969 door de voorganger van de Conterganstiftung afgewezen werd als softenonmonster,

    Versie 2.1 voegt in bijlage de copij van het arrest van 22 februari 2018 van het hof van beroep zetelend te Brussel alsmede van de verklaring van afstand (“Verzichtserklärung“) die Olivier heeft dienen te tekenen bij Conterganstiftung, verklaring waardoor zij afstand deed van o.a. iedere vordering bij nieuw opgerichte Zuidelijk-Nederlandse stichting. (links bovenaan deze blogpost.)

    Versie 2.2 voegt in paragraaf 4 twee emails van de raadsman Martine Olivier bij. Uit deze emails blijkt dat Mr Estienne de Duitse wet nooit gelezen heeft. Hij beweert zelfs dat enkel de Zuidelijk-Nederlandse wet van toepassing is op uitkeringen toegekend door de Duitse wet.

    Versie 2.4 zet de argumenten op een rij vooraan in de blogpost.

    Dames en Heren,
    het is volgende week verlof. Ik ben niet tijdig klaargekomen met deze blogpost.
    Ik post reeds een samenvatting.

    In de “Responses” (reacties/commentaren) hieronder zal ik andere afgewerkte delen posten.

    Het is slordig. Ik hoop dat duidelijk is dat ik nooit enige frank/euro vergoeding noch uitkering ontvangen heb voor mijn aangeboren softenonmonsterlijkheid daar waar sommige uitkeringsparasieten thans aanspraak wensen te maken op een uitkering waarvan zij afstand hebben gedaan in de aanvraag (bij de Duitse Conterganstiftung) tot een andere uitkering .

    Ik loop dus thans het risico om bij mijn dood nooit een frank/euro vergoeding noch uitkering voor mijn softenonmonsterlijkheid ontvangen te hebben. Het is dus alles of niks voor mij. Daarom dat ik de vrije loop laat aan mijn anarchisme, en meer bepaald aan mijn haat van de Zuidelijke Nederlanden, de Vijand die aan de kost komt met belastingen daar waar de dief periodisch terugkomt noch beweert in het algemeen belang te stelen.

    TWEE SPROOKJES

    Twee van de vele Waalse Softenon-Sprookjes zijn de volgende:

    EEN “Wir haben es nicht gewußt.” – Frankrijk had het spul echter verboden voor het op de (West-Duitse) markt kwam. Vlaanderen had dat begrepen. Wallonië niet. Mijn vader, geneesheer, diende het spul nochtans toe aan mijn moeder. Hij diende in de bak gesmeten.

    TWEE het is niet het Franse voorbeeld dat de bureaucraten van de Zuidelijke Nederlanden had dienen te voeren. Neen, het voorbeeld dat had dienen gevolgd was dat van de VSvanA waar een wetenschapper Frances Oldham Kelsey, die zich sinds 1938, zo stelt Wikipedia, interesseert voor of aan terato-gene of monster-verwekkende geneesmiddelen erin slaagde om in 1960 (softenon was op de market sinds 1957 in West-Duitsland) bij de Food and Drug Administration (FDA) benoemd te worden om dan door president John F. Kennedy geëerd te worden om de VSvanA van softenon bespaard te hebben.

    Inventor of Thalidomide Frances Oldham Kelsey Dies – Honest Money.
    Inventor of Thalidomide Frances Oldham Kelsey Dies – Honest MoneyAinslie Johnson / Original design by Andreas Viklund – http://andreasviklund.comKelsey was the lady who in 1960 only joined the USofA Food and Drugs Administration (FDA).

    Bij arrest van 22 februari 2018 heeft het hof van beroep zetelend te Brussel de Vijand veroordeeld tot het oprichten van een Stichting die hulp zou verlenen aan softenonmonsters.

    Ik meen mij van vorige eeuw te herinneren dat een vonnis of arrest start met de uiteenzetting van het voorwerp van de vordering (“objet de l’action” ). Het onderhavige arrest, daarentegen, start, vooraleer het woord “thalidomide” (of “softenon”) is gevallen, onder de hoofding “cadre du litige” als volgt: twee personen, een van het Franse institut de transfusion sanguine en een andere van de faculteit geneeskunde van de universiteit Paris-Descartes schrijven hetgeen volgen op http://www.em-consulte.com : blablabla.

    Dit komt neer op het dat het arrest eigenlijk zoals in een sprookje (“et pour cause”) begint met “Er was eens …”

    WAALSE UITKERINGSPARASIETEN

    Martine Olivier, de woordvoerster van de Waalse softenonmonsters, ontvangt sinds jaar en dag invaliditeitsuitkeringen van de Vijand.

    In 2009 heeft het Duitse parlement een wet gestemd waardoor ook sommige softenonmonsters in landen waar het product in naam van de fabrikant, Gruenenthal GmbH, verdeeld werd, kunnen aanspraak maken op uitkeringen van Conterganstiftung die in 1971 werd ingesteld om West-Duitse softenonmonsters te helpen.

    Olivier ontvangt thans een uitkering van VIJF DUIZEND euro per maand van die Stiftung.

    5’000 X 12 = 60’000 per jaar.

    Om die uitkering te verkrijgen heeft Olivier dienen te verklaren dat zij afstand deed van iedere vordering tegen Gruenenthal.(zie de “Verzichtserklärung gemäß § 15 ContStifG” na mijn handtekening alsmede in bijlage link onderaan deze ;post )

    Onwetend van de Duitse wet heeft de minister van volksgezondheid in de Zuidelijke Nederlanden in 2009, ja 2009 niet 2010, na de inwerkingtreding van de Duitse wet, doch, zoals gezegd. onwetend van die wet, verklaard dat softenonmonsters dienen geholpen.

    Laurette Onkelinx sur Matin Première : “Yves Leterme a changé” | Facebook
    Laurette Onkelinx sur Matin Première : “Yves Leterme a changé” | FacebookLe retour d’Yves Leterme comme Premier ministre n’est pas forcément une mauvaise chose si l’on en croit Laurette…

    Open Brief aan Annemie Turtelboom en Laurette Onkelinx betreffende Softenon – Honest Money
    Open Brief aan Annemie Turtelboom en Laurette Onkelinx betreffende Softe…Ainslie Johnson / Original design by Andreas Viklund – http://andreasviklund.comDames,

    Later werd hulp aan softenonmonsters door de Vijand, nog steeds ontwetend van de Duitse wet, in een ontwerp gegoten in de vorm van een Stichting met een kapitaal van 5’000’000 euro die aan de monsters ter hulp zou komen.

    Bij arrest van 22 februari 2018 van het hof van beroep zetelend te Brussel werd de Vijand veroordeeld tot het oprichting van zulke’n stichting. (copij in bijlage, link onderaan deze post ).

    De Vijand heeft cassatieberoep ingesteld tegen dat arrest.

    Mr Nicolas Estienne, de advocaat van Olivier, advocaat die zij van mij afgepakt heeft, wil desalniettemin reeds aanspraak maken op de 125’000 euro die door de stichting aan ieder in de Zuidelijke Nederlanden geboren of verblijvend softenonmonster zal toegekend wordem.

    Olivier heeft aan de pers verklaard dat dat bedrag van euro 125’000 waarschijnlijk niet voldoende zal zijn om haar te onderhouden.

    ” Ces cinq millions d’euros seront répartis entre les trente victimes encore en vie du Softenon en Belgique. Compte tenu de son vieillissement prématuré dû à sa maladie, Martine Olivier est pour le moment incapable de dire si cette somme sera suffisante pour couvrir l’ensemble de ses frais médicaux.”

    https://www.rtl.be/info/belgique/societe/l-etat-belge-condamne-a-indeminser-des-victimes-du-softenon-la-belgique-a-ete-responsable-de-continuer-a-vendre-ce-medicament–1000426.aspx
    Martine Olivier verbergt het feit dat zij uitkeringen van de Stiftung ontvangt. Google zal U dat ook niet leren.
    De Vijand wist dat wel en riep dan ook in dat Olivier diende te openbaren hoeveel zij van de Stiftung ontving. Maar het hof van beroep heeft dat middel weggemoffeld. (zie Response (Reactie) #1 en vooral #3 hieronder.)

    Natuurlijk is het door de Vijand toegekende bedrag niet voldoende. 125’000 euro kan maar twee jaar meegaan met de 60’000 die zij jaarlijks van de Stiftung ontvangt.

    Dit verklaart dan ook waarom zij bij de aanvraag van de uitkeringen van de Stiftung heeft dienen te verklaren dat zij afstand van iedere vordering tegen de fabrikant.

    Ter bewijs van de hoedanigheid van softenonmonster van Olivier wil haar advocaat dan precies het feit inroepen dat zij de uitkeringen van de Stiftung ontvangt.

    INLEIDING – DE VOORGAANDEN

    1.

    Ik werd geboren op 15 februari 1962 zonder rechtervoorarm.
    Ik heb in 2009 in “Temoignage thalidomide – les Monstres de Heidelberg” uiteengezet hoe mijn vader geneesheer sluiks softenon heeft toebediend aan mijn moeder tijdens hun huwelijksreis waaruit dient afgeleid dat hij het is blijven toedienen bij hun terugkeer uit hun huwelijksreis.

    Témoignage thalidomide : Les Monstres de Heidelberg – German Conterganstiftung or thalidomide foundation is a fraud – UK guv’mint also – Die Conterganstiftung ist lächerlich und arglistig – Honest Money
    Témoignage thalidomide : Les Monstres de Heidelberg – German Conterganst…Ainslie Johnson / Original design by Andreas Viklund – http://andreasviklund.com

    2.

    Sinds mijn geboorte ontvangen mijn ouders dubbele kinderbijslag voor mij omdat ik behept ben met een zware handicap aan de rechter bovenledemaat.

    3.

    Nadat ik op 15 februari 1969, de rijpe leeftijd van 7 jaar had bereikt besliste mijn vader mij met mijn moeder naar Heidelberg te sturen om daar voorzien te worden van een uni-functionele haak, ter vervanging van de hand. (Haar moeder, mijn grootmoder, weigerde ons te vergezellen).

    In Boek III, Hoofdstuk 8 van De Anima (Over de ziel) schreef Aristoteles in het Grieks dat de hand het werktuig der werktuigen is.

    Dit is de Engelse vertaling

    the soul is analogous to the hand;
    for as the hand is a tool of tools ,
    so the mind is the form of [432a] forms
    and sense the form of sensible things,
    The Internet Classics Archive | On the Soul by Aristotle
    The Internet Classics Archive | On the Soul by AristotleOn the Soul by Aristotle, part of the Internet Classics Archive

    De hand is dus multi-functioneel en kan dus niet vervangen door een uni-functionele haak.

    Dit verklaart dan waarom ik mij in de lente van 1970 tegen een auto diende te smijten. Drie maanden coma plus fractuur van de rechterfemur. Fractuur die thans geconsolideerd is zonder blijvende gevolgen, denk ik. De coma is wat anders natuurlijk.

    Door het feit dat ik van 1969 tot 1970 voortdurend diende te wenen omdat dat spul aan mijn arm hing (en dus iedereen schrik van mij had- en ik daarin zweette) moest ik voortdurend in mijn ogen wrijven – enfin, mijn linkeroog want ik heb geen rechterhand – ontwikkelde zich later een

    toconus in dat oog zodanig dat het hoornvlies in dat oog in 1988 diende vervangen.

    De keratoconus in het rechteroog, kant waaraan de hand ontbreekt, is nog steeds onder controle en het hoornvlies in mijn rechteroog dient nog niet vervangen.

    Of wat, ik moest maar met mijn haak in mijn rechteroog wrijven? Of ik mag gelukkig zijn dat ik niet in mijn rechteroog kon wrijven. Anders had ik ook in dat oog reeds een hoornvlies-overplanting moeten ondergaan?

    4.

    Mr Estienne heeft blijkbaar contact gehad met de Conterganstiftung teneinde zijn andere cli-enten achter mijn rug te laten erkennen.

    Mr Estienne vroeg mij inderdaad ooit telefonisch of de Conterganstiftung mij niet had onderzocht bij mijn verblijf te Heidelberg in 1969.

    Indien hij daarmee bedoelde dat mijn vader er (schriftelijk, want hij vergezelde mijn moeder en mij niet) in geslaagd is om mij in Heidelberg te laten afkeuren als softenonmonster, dan moest Estienne mij dat meedelen, punt aan de lijn. Mr Estienne heeft dat niet gedaan en nu (mei-juni 2019) stelt hij mij voor om mij te vertegenwoordigen om de euro 125’000 te verkrijgen maar stelt hij dat hij over geen bewijs beschikt van het feit dat mijn monsterlijkheid aan softenon te wijten is.

    Ik had uit dat onderzoek afgeleid dat ik erkend was. Evidentie kan toch niet tegengesproken?

    In 2011, alvorens Mr Estienne mij had ingelicht van het feit dat Stiftung mij in 1969 onderzocht ben ik maar Leuven afgezakt om mij te laten onderzoeken door de orthopedisch chirung die mij in 1982 voor mijn bekkenfractuur had behandeld. Bij mijn terugkeer huiswaarts twee dagen later (ook na een verblijf van een nacht op het cachot bij de flikken in Diest wegens openbare dronkenschap) heb ik aan die chirurg het emailadres van Dr McCredie vanuit mijn hotel op de luchthaven te Roissy overgemaakt. Sindsdien heb ik geen contact meer gehad met die chirurg. Nooit heb ik contact gehad met Professor Janet McCredie in Sydney. Ook na mijn thuiskomst heeft enkel Mr Estienne contact gehad met de chirurg. Okee, Mr Estienne kan de feiten vergeten. Hij kan echter niet vergeten zijn wat de Stiftung hem laten medegedeeld heeft betreffende de orrsprong van mijn monsterlijkhed.

    En toen ik aan Mr Estienne telefonisch vroeg wat de orthopedisch chirurg, na contact met McCredie, had kunnen besluiten zag ik telefonisch dat Mr Estienne beide armen ophief. Hij zuchtte inderdaad met een lange “oui”. Dus hij weet dus dat enkel de Conterganstiftung in de mogelijkheid is om softenonmonsters als dusdanig te erkennen.

    Op 28 mei 2019. schreef Mr Estienne mij :
    « Cher Monsieur,
    J’ai bien reçu vos derniers courriers électroniques et vous en remercie.
    Pour pouvoir introduire votre dossier auprès de la CAAMI, qui est compétente pour l’octroi de l’aide financière de 125.000,00 € prévue par la loi belge du 5 mai 2019, je dois impérativement disposer de rapports médicaux qui permettent d’attester que vos malformations sont bien imputables à l’ingestion, par votre mère, de la thalidomide.
    Je crois déduire de vos derniers courriers électroniques que vous avez eu un différend avec le Conterganstiftung.
    Il n’est toutefois certainement pas possible d’assigner la Conterganstiftung en Belgique, s’agissant d’un organisme qui a son siège en Allemagne.
    Je ne puis donc personnellement rien faire à cet égard.
    Si j’ai bon souvenir, vous aviez rencontré ou vous projetiez de rencontrer le Pr. Mc CREDIE en Australie.Avez-vous fait d’autres démarches qui permettraient, sur le plan médical, d’attester que vous êtes bien une victime du Softenon ?
    Êtes-vous disposé, le cas échéant, à vous soumettre à une expertise médicale ici en Belgique ?Je vous remercie de vos prochaines nouvelles. […] »

    Hoe kan ik een geschil hebben met Stiftung als Mr Estienne mij niet meedeelt wat de Stiftung hem medegedeeld heeft betreffende de oorsprong van mijn monsterlijkheid?

    Mijn herinneringen van 1969 aan Heidelberg werden gelukkig geblokkeerd.Anders was ik nog gekker,

    Trauma Paper

    Nu, juni 2019, kan ik uit het feit dat Mr Estienne een bewijs vraagt van de oorsprong van mijn monsterlijkheid impliciet afleiden dat de voorganger van de in 1971 opgerichte Contergantiftung mij in 1969 heeft afgewezen als softenonmonster. Nu heb ik dus een geschil met de Stiftung.

    Indien ik in 1969 afgewezen werd dan neem ik aan dat mijn vader, kwakzalver van beroep, een schrijven naar Heidelberg heeft gestuurd met de bewering dat ik geen softenonmonster ben want dan had hij in de bak moeten zitten.
    Dat dossier zou dus moeten ingekeken.

    Indien ik echter 1969 door de voorganger van de Stiftung afgewezen werd, waarom schreef de Stiftung mij dan op 27 november 2009 voor ik Mr Estienne raadpleegde, nadat ik hen gevraagd had hoe ik kon erkend wordem, dat ze absoluut mijn aanvraag tot uitkering verwachtten, zodanig dat ik thans geen recht zou hebben op de vergoeding toegekend door de wetgever van de Zuidelijke Nerderlanden?

    “mit der E-mail vom 26.08.2009 haben wir Ihnen als Anhang die Antragsformulare zugesandt.

    ” Bis jetzt haben wir noch keine Unterlagen erhalten.

    ” Wir erwarten Ihre Unterlagen zu gegebener Zeit.“

    Ik antwoordde op 07 december 2009 als volgt

    In meinem Ermessen, habe ich entschieden, dass Ihre Angebot von Leistungen, die erst ab dem Zeitpunkt der Antragstellung an gezahlt werd, ohne Angebot einer Entschädigung, lächerlich und arglistig ist (und “Fraus omnia corrumpit”, (Ihr) Betrug macht alles zunichte),
    weil, neben vielen anderen Gründen,
    (1) die Leistungen erst ab dem Zeitpunkt der Antragstellung an gezahlt werden,
    (2) Ihr Angebot kein Angebot einer Entschädigung beinhaltet, und
    (3) eine Antrag nach Ihrem Angebot dazu führt dass ich alle Schadensersatzansprüche, nicht nur gegen Sie, sondern auch gegen die Chemie Grünenthal GmbH, verliere.December 7th, 2009

    Die Conterganstiftung ist lächerlich und arglistig – Honest Money
    Die Conterganstiftung ist lächerlich und arglistig – Honest MoneyAinslie Johnson / Original design by Andreas Viklund – http://andreasviklund.com02. Dezember 2009

    German Conterganstiftung or thalidomide foundation is a fraud – UK guv’mint also – Honest Money

    German Conterganstiftung or thalidomide foundation is a fraud – UK guv’m…
    Ainslie Johnson / Original design by Andreas Viklund – http://andreasviklund.com
    andreasviklund.com

    U zal opmerken dat Mr Estienne en Martine Olivier thans precies het tegenovergestelde argumenteren van wat ik als derde reden voor mijn weigering van uitkeringen aanvoerde.

    Ik was toen niet op de hoogte van het bedrag van die uitkeringen.

    Olivier ontvangt thans die uitkeringen van de Duitse Stiftung en heeft dus geen recht op de uitkeringen van de Zuidelijk-Nederlandse Stichting die opgericht werd bij Wet van 05 mei 2019 betreffende de toekenning van een forfaitaire bedrag aan de personen die lijden aan aangeboren misvormingen die het gevolg zijn van het innemen van geneesmiddelen met thalidomide door de moeder tijdens de zwangerschap (gepubliceerd op 16 mei 2019).

    Haar raadsman heeft kennelijk de Duitse wet niet gelezen.

    20 May at 20:52
    Nicolas Estienne
    To: philmigrator@yahoo.com Cc: Nicolas Estienne
    Cher Monsieur CERCKEL,

    J’ai bien reçu votre courrier électronique de ce 17 mai et vous en remercie.

    Pour me permettre d’introduire un dossier en votre nom sur la base de la nouvelle loi, je dois disposer des documents suivants :

    – Une copie R/V de votre carte d’identité belge ;

    – Une attestation de banque mentionnant le numéro du compte bancaire sur lequel l’indemnité qui vous serait allouée pourrait être transférée, l’alternative étant que je vous fasse signer une procuration pour que cette éventuelle indemnité soit versée sur mon compte tiers le moment venu.

    – Tous les documents médicaux qui permettent de prouver que vous êtes atteint de malformation congénitale qui sont dues à l’ingestion par votre mère, pendant la grossesse, de médicaments contenant de la thalidomide. À ce sujet, si vous avez fait l’objet d’une reconnaissance par la CONTERGANSTIFTUNG allemande, la copie des documents émanant de cette organisme devrait suffire.
    [Om erkend te worden hebben de cli-enten van Mr Estienne die erkend zijn door de Conterganstiftung, in uitvoering van paragraaf 15 van de Conterganstiftungsgesetz echter dienen te verklaren dat zij afstand deden van iedere nieuwe vordering.]

    Je pourrai ainsi constituer un dossier le plus complet possible et l’adresser à la CAAMI (Caisse Auxiliaire d’Assurance Maladie Invalidité), qui est compétente pour l’instruction des demandes, dans le cadre de la loi du 5 mai 2019.

    Je reste à votre disposition pour toute précision complémentaire.

    Je vous prie de croire, cher Monsieur, à l’assurance de mes sentiments bien dévoués.

    Nicolas ESTIENNE

    Estienne beweert zelfs dat enkel de Zuidelijk-Nederlandse wet van toepassing is op uitkeringen toegekend door de Duitse wet.

    11 Jun at 19:50
    Nicolas Estienne
    To: philmigrator@yahoo.com Cc: Nicolas Estienne
    Cher Monsieur,

    J’ai bien reçu votre courrier électronique du 3 juin et vous en remercie.

    longuement discuté de l’impact que pourrait avoir l’octroi de l’indemnité forfaitaire de 125.000,00 € par les autorités belges sur les aides financières dont bénéficient de nombreuses victimes belges auprès de la CONTERGANSTIFTUNG.

    Le libellé de la loi, ainsi que l’exposé des motifs de la loi, devraient en principe faire obstacle à une difficulté à cet égard.

    Quoi qu’il en soit, la CAAMI ne peut certainement pas se prévaloir du fait qu’une victime perçoit une aide financière de la CONTERGANSTIFTUNG pour déclarer la demande irrecevable, ce qui serait bien entendu contraire à la loi du 5 mai 2019.

    Je vous confirme ma disponibilité pour introduire un dossier auprès de la CAAMI en votre nom, mais je ne puis rassembler les documents médicaux utiles à votre place.

    Sans ces documents, qu’il vous appartient de me transmettre, je crains de ne pas pouvoir vous venir davantage en aide.

    Je vous prie de croire, cher Monsieur, à l’assurance de mes sentiments bien dévoués.

    Nicolas ESTIENNE
    Avocat Associé
    Collaborateur scientifique au Centre de droit privé de l’UCL (Louvain-la-Neuve)
    Co-directeur de la Revue Générale des Assurances et des Responsabilités

    5.

    Eind december 1982 was ik opnieuw betrokken in een verkeersongeval waardoor ik opnieuw in coma belandde en waarbij ik zware schade opliep aan het rechterbekken.
    Ik werd daarvoor conservatief behandeld. Ik lag drie maand in tractie. En tot een 18 maand geleden was functioneerde de heup.

    Thans is de heup aan vervanging toe, niet zoals het hoornvlies dat vervangen werd door het hoornvlies van een ander persoon, maar door een prothese. (Het onderscheid tussen een prothese en een orthese zou zijn dat de prothese een ledemaat vervangt. Is de heup een ledemaat?)

    Zoals aangegeven in mijn “Temoignage Thalidomide” heb ik de armprothese afgestoten.

    Wat ik zojuist betreffende het in 1988 ingeplante hoornvlies heb vergeten te vermelden is dat “klinisch” (wat dat ook moge betekenen?) in 2004 diende besloten dat mijn lijf dat hoornvlies afstootte. Thans is dat hoornvlies nog steeds in mijn linkeroog ingeplant.

    Ik heb dus zowel de armprotheses als dat hoornvlies afgestoten.

    Ik heb nu schrik dat indien mij een heupprothese wordt ingeplant ik die ook zal afstoten. Ik ben gek? Ik betwist mijn gekheid niet.

    6.

    In het voorjaar van 1990 woonde ik sinds 28 maanden in de gemeente Etterbeek.
    Op dat ogenblik had ik nog nooit enige invaliditeitsuitkering getrokken.

    De gemeente Etterbeek stelde vast dat ik een stuk van een van mijn voorarmen mankeer en overhaalde om een invaliditeitsuitkering aan te vragen.

    Bij de bepaling van de hoegrootheid nam de Vijand, de Belgische staat of een van zijn gewesten, de vergoeding die mij door de verzekeraar van de tegenpartij werd toegeklend voor het verkeersongeval van 1982, in rekening.

    In de zomer van 1990 verhuisde ik naar de stad Brussel alwaar de uitkering – met de achterstallen sinds december 1982, datum van het voorvallen van invaliditeit aan een mijn onderste ledematen, en dus niet sinds februari 1962, datum van mijn geboorte en van het voorrvallen van mijn congenitale invaliditeit aan een van mijn bovenste ledematen.

    Na een zestal maanden iedere maand een uitkering getrokken hebben ( de achterstallen sinds 1982 heb ik ook getrokken), werden deze uitkeringen ingetrokken (zonder retroactief karakter) omdat vastgesteld werd dat ik een vrij beroep uitoefende.

    Of deze intrekking gerechtvaardigd was of niet, wil ik hier niet bespreken.

    Wat mij echter derig jaar geleden niet is opgevallen en wat ik dus “in illo tempore” niet heb opgeroepen is dat de Vijand blijkbaar niet op de hoogte was van het feit dat ik aan de bovenste ledematen met een congenitale invaliditeit behept niet.

    Daar waar mijn ouders steeds voor mij dubbele kinderbijslag ontvingen en de protheses aan mijn voorarm steeds terugbetaald werden door de Vijand, kon ik enkel een uitkering verkrijgen voor de invaliditeit aan een van mijn onderste ledematen.

    “Iura sunt valentibus” (vrij vertaald: de rechten zijn er enkel voor hen die waakzaam zijn), zegt U? Okee, ik betwist dat niet, maar dan moest wijlen KULse prof Roger Blanpain niet in zijn Memoires (“Wat kan ik voor u doen?”, Brugge. Vanden Broele, 2008) komen zeveren dat het in de Zuidelijke Nederlanden een “actieve” welvaartsstaat is.

    (In het trefwoordenregister van dat boek vind ik geen verwijzing ernaar. Ook bij de doorbladering van het boek vind ik die niet. Op internet vind ik echter een definitie van de actieve welvaartsstaat van Prof. Jef Van Langendonck die niet overeenkomt met mijn interpretatie van de definitie van Blanpain. Van Langendonck definieert de actieve welvaartsstaat als .de hedendaagse reactie tegen het feit dat de welvaartsstaat in de jaren ’80 in een crisis is geraakt. https://hiw.kuleuven.be/nl/studeren/opleidingen/lessen/cursusmateriaal/0405/vanlangendonck.pdf )

    https://hiw.kuleuven.be/nl/studeren/opleidingen/lessen/cursusmateriaal/0405/vanlangendonck.pdf)
    Wat “Iura sunt valentibus” betreft, een analoog probleem zal, zoals gezegd, meer dan twintig jaar later opduiken wamneer mijn raadsman mij telefonisch zal meedelen dat de Conterganstiftung mij in 1969 onderzocht heeft. Ik leidde hieruit af dat ik erkend was.

    Mr Estienne kan zich niet tegenover mij op “Iura sunt valentibus” beroepen. Indien ik afgewezen bendan neem ik aan dat mijn vader, kwakzalver van beroep, een schrijven naar Heidelberg heeft gestuurd met de bewering dat ik geen softenonmonster ben want dan had hij in de bak moeten zitten.

    Ik had gesteld dat ik deze post zou herwerken. Ik heb dat niet gedaan. Ik heb een nieuwe post gepubliceerd.

    Softenon en Bewijs – “Ihre Papiere, Bitte!”

    Softenon en Bewijs – “Ihre Papiere, Bitte!”

    Posted by Ivo Cerckel on August 26th, 2019

    Ik wens U allen een goed verlof toe en kom daarna hier maar eens terugkijken. Ik hoop dat ik mijn bundel in Heidelberg zal kunnen inkijken.

    Screw the welfare state!
    Leve Guy Verhofstadt die mij in september op een internationaal congres in het Brusselse IPC deed inzien hoe nefast de welvaartsstaat wel is.

    Screw the liberal democrats!
    Leve Brexit!
    Softenon kwam op de markt in … 1957.
    Open Letter to EU Health Commissioner Tonio Borg – Re: Thalidomide – Honest Money
    Open Letter to EU Health Commissioner Tonio Borg – Re: Thalidomide – Hon…Ainslie Johnson / Original design by Andreas Viklund – http://andreasviklund.comDear Commissioner Borg,

    Ivo Cerckel
    ivocerckel@siquijor.ws

    Verzichtserklärung gemäß § 15 ContStifG

    § 15 des Gesetzes über die Conterganstiftung für behinderte Menschen lautet:

    (1) Haben die leistungsberechtigte Person oder ihre gesetzlichen Vertreter ihren Wohnsitz oder gewöhnlichen Aufenthalt außerhalb des Geltungsbereiches dieses Gesetzes, so erhalten sie Leistungen nach den Vorschriften dieses Gesetzes nur dann, wenn sie vorher schriftlich erklären, dass sie auf die Geltendmachung etwaiger Ansprüche gegen die Grünenthal GmbH, deren Gesellschafterinnen und Gesellschafter, Geschäftsführerinnen und Geschäftsführer und Angestellte, die auf die Einnahme thalidomidhaltiger Präparate zurückgeführt werden, unwiderruflich verzichten,

    (2) Auf die Leistungen nach diesem Gesetz werden Zahlungen angerechnet, die wegen der Einnahme thalidomidhaltiger Präparate bereits von anderen möglicherweise Verantwortlichen geleitet worden sind.

    Antragsteller / in:

    Nachname: ……………………………………………………………….……………….

    Vorname: ……………………………………………………………….……………….

    geb. am: ……………………………………………………………….……………….

    Ich habe bei der Conterganstiftung für behinderte Menschen einen Antrag auf Leistungsgewährung nach § 13 des Conterganstiftungsgesetzes gestellt.

    1. Verzichtserklärung

    Hiermit erkläre ich unwiderruflich, dass ich auf die Geltendmachung etwaiger Ansprüche gegen die Grünenthal GmbH, deren Gesellschafterinnen und Gesellschafter, Geschäftsführerinnen und Geschäftsführer und Angestellte, die auf die Einnahme thalidomidhaltiger Präparate zurückgeführt werden, verzichte.

    2. Erklärung über von anderen Verantwortlichen geleistete Zahlungen

    Hiermit erkläre ich verbindlich,

    ? folgende Zahlungen von anderen Verantwortlichen wegen der Einnahme thalidomidhaltiger Präparate erhalten zu haben:

    Zahlungsverpflichtete: ……………………………………………………………….…..

    Zahlungen: ……………………………………………………………….…..

    ? keine Zahlungen von anderen Verantwortlichen wegen der Einnahme thalidomidhaltiger Präparate erhalten zu haben

    ———————————, den …………………. ………….….………………………………

    (Ort) (Datum) (Unterschrift)

    Softenon en Bewijs – “Ihre Papiere, Bitte!”
    Posted by Ivo Cerckel on August 26th, 2019

    S.O.S. vanuit de Filipijnen!

    Het is de wil van de Conterganstiftung, niet het beantwoorden aan de criteria van de wet, die bepaalt welke niet-Duitse Europese softenonmonsters onder het toepassingsgebied van de Duitse wet vallen.

    “Ihre Papiere, Bitte!” Het bewijs van de hoedanigheid van softenonmonster wordt enkel bij de Conterganstiftung geleverd door een radiografisch onderzoek van de belanghebbende indien de belanghebbende en/of de moeder eerst hebben kunnen aantonen dat de moeder softenon heeft geslikt.

    (on)mogelijke verzoening met Spaanse monsters – De Spaanse monsters bevinden zich in dezelfde situatie als ik. In 2017 hebben we ruzie gemaakt betreffende de aansprakelijke, de fabrikant of de overheid. Misschien is verzoening mogelijk. Daartoe is vereist dat in plaats van te ijveren voor de vage “opname van haar verantwoordelijkheid door Grünenthal”, de “Asociación de Víctimas de la Talidomida en España” (Avite) zou ijveren voor de erkenning van personen als softenonmonsters enkel op basis van radiografieën.

    ==

    Ik had gesteld dat ik mijn blogpost “Waalse Softenon-Sprookjes en Contergan-Stiftung” van eind juni 2019 zou herwerken. Ik zal dat niet doen. Ik post een nieuwe blogpost.

    Waalse Softenon-Sprookjes en Contergan-Stiftung == Versie 2.4
    Posted by Ivo Cerckel on June 22nd, 2019

    Waalse Softenon-Sprookjes en Contergan-Stiftung == Versie 2.4

    Ik had in die blogpost gehoopt dat ik tegen vandaag het dossier bij de Conterganstiftung had kunnen laten inzien. Dat is nog niet gebeurd.

    Ik zal drie punten uitwerken.

    EEN – de Duitse wet en het propaganda-document

    Toen de minister van volksgezondheid Laurette Onkelinx van de Zuidelijke Nederlanden begin januari 2010 verklaarde dat zij softenonmonsters wilde helpen was zij niet op de hoogte van het feit dat sommige softenonmonsters in de Zuidelijke Nederlanden aanspraak kunnen maken op uitkeringen toegekend door de Duitse wet. Zij kon daar ook niet van op de hoogte zijn aangezien de Duitse wet niet naar de Zuidelijke Nederlanden verwijst.

    EEN BIS – Subrogatie

    Ik zal aantonen dat het mechanisme van de subrogatie ook in het Duitse (verzekerings-) recht bestaat.

    TWEE – “Ihre Papiere, Bitte!” in Deutschland

    Het Duitse ongedateerde propaganda-document van de fabrikant van thalidomide waardoor aan Zuidelijk-Nederlandse softenmonsters een uitkering wordt toegekend door de Conterganstiftung stelt dat beoogd wordt om tot een regeling voor het ganse Europese grondgebied te komen, doch vermeldt enkel drie Leviathans: Ierland, de Zuidelijke Nederlanden en Spanje.

    De Duitse wet waardoor aan Duitse softenonmonsters een uitkering wordt toegekend werd op 25 juni 2009 in het Bundesgesetzblatt gepubliceerd. Op 15 februari 2009 had de Londense Sunday Times een artikel gepubliceerd waarin vermeld wordt dat Spaanse softenonmonsters afgewezen werden omdat ze het softenon-voorschrift waardoor softenon aan hun moeder had voorgeschreven geweest niet konden voorleggen.

    Aangezien mijn raadsman mij niet heeft ingelicht waarom ik bij mijn verblijf te Heidelberg in 1969 werd afgewezen als softenonmonster door de voorganger van de Conterganstiftung, dien ik hieruit af te leiden dat ik werd afgewezen omdat mijn moeder zelfs niet wist dat mijn vader haar softenon had toebediend.

    Ter herinnering: Nadat ik op 15 februari 1969, de rijpe leeftijd van 7 jaar had bereikt besliste mijn vader mij met mijn moeder naar Heidelberg te sturen omdat voorzien te worden van een uni-functionele haak. (Haar moeder, mijn grootmoeder, weigerde ons te vergezellen).

    Ter tweede herinnering: mijn grootvader heeft thalidomide pillen verstopt op zijn yacht waarop mijn ouders hun huwelijksreis hadden doorgebracht gevonden.

    DRIE – “Ihre Papiere, Bitte!” ditmaal in Spanje en de Zuidelijke Nederlanden

    (on)mogelijke verzoening met Spaanse monsters – De Spaanse monsters bevinden zich in dezelfde situatie als ik. In 2017 hebben we ruzie gemaakt betreffende de aansprakelijke, de fabrikant of de overheid. Misschien is verzoening mogelijk. Daartoe is vereist dat in plaats van te ijveren voor de vage “opname van haar verantwoordelijkheid door Grünenthal”, de “Asociación de Víctimas de la Talidomida en España” (Avite) zou ijveren voor de erkenning van personen als softenonmonsters enkel op basis van radiografieën (en dus zonder “Hintergrundbericht”, achtergrondsbericht).

    PUNT EEN – de Duitse wet en het propaganda-document

    Op 25 juni 2009 publiceerde het Duitse Bundesgesetzblatt de wet tot wijziging van de wet op de Conterganstiftung. Laatstgenoemde wet zou in die zin gewijzigd zijn dat ze van toepassing wet zou zijn op sommige softenonmonsters die geen band vertonen met de Duitse Bondsrepubliek. Dit zou bereikt worden door § 15 van de wet.

    Die § 15 van de wet, geciteerd in mijn blogpost van juni 2019, heeft het dan ook over het “Geltungsbereich” van de wet. Dit “Geltungsbereich” (toepasbaarheid? geldigheidsgebied?) wordt nergens in de wet omschreven, in ieder geval bevat de wet geen enkele verwijzing naar de Zuidelijke Nederlanden.

    Die paragraaf 15 vervolgt door te stellen dat de monsters die uitkeringen trekken van de Stiftung en die geen band vertonen met het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland door het indienen van hun aanvraag tot uitkeringen afstand doen van ieder verdere vergoeding door Grünenthal GmbH, destijds Chemie Grünenthal GmbH, voor hun softenonmonsterlijkheid.

    “Conterganstiftungsgesetz in der Fassung der Bekanntmachung vom 25. Juni 2009 (BGBl. I S. 1537), das zuletzt durch Artikel 1 des Gesetzes vom 21. Februar 2017 (BGBl. I S. 263) geändert worden ist”
    https://www.gesetze-im-internet.de/contstifg/BJNR296700005.html
    Stand:
    Neugefasst durch Bek. v. 25.6.2009 I 1537
    Zuletzt geändert durch Art. 1 G v. 21.2.2017 I 263

    Zoals gezegd wordt het extraterritoriaal toepassingsgebied van de wet niet in de wet gedefinieerd.

    De Conterganstiftung is dus vrij discretionair te bepalen waar in Europa de Conterganstiftungsgesetz van toepassing is. Het de wil van de Stiftung, niet het beantwoorden aan de criteria van de wet, die bepaalt welke niet-Duitse Europese softenonmonsters onder haar toepassingsgebied vallen.

    Daar waar ik meen van Wikipedia te begrijpen dat in het Zuidelijk-Nederlands sociale-zekerheidsrecht aan elke toekenning van een uitkering aan gehandicapte personen een onderzoek van de bestaansmiddelen voorafgaat
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Sociale_zekerheid_(België)
    wordt zulke’n onderzoek niet uitgevoerd bij uitkeringen door de Conterganstiftung.

    Googelen naar “uitkeringen thalidomide Duitse Conterganstifting” of “allocations thalidomide Conterganstiftung allemande” brengt niks op.

    Googelen naar “Conterganstiftung Belgien” leidt de zoeker naar een website van fabrikant Grünenthal GmbH, https://www.contergan.grunenthal.info waar in een niet-gedateerd propaganda-document beweerd wordt dat naar een pan-Europese ondersteuning van softenonmonsters wordt gestreefd.

    Op de voorpagina de website
    https://www.contergan.grunenthal.info/thalidomid/Home_/de_DE/328800285.jsp
    wordt een emailadres van de fabrikant van thalidomide weergegeven,
    Email: info@grunenthal.com

    De Googeling naar “Conterganstiftung Belgien” leidde tot een pagina van de rubriek “Wetenswaardigheden en Actueel” alwaar beweerd wordt dat een alomvattende Europese financiële rregeling voor voor softenonmonsters wordt nagestreefd.
    https://www.contergan.grunenthal.info/thalidomid/Home_/Wissenswertes_und_Aktuelles/Unterstutzung_/de_DE/328800302.jsp

    De titel van deze pagina stelt dit:
    Unterstützung Thalidomidbetroffener heute
    Für Thalidomidbetroffene Menschen gibt es ein umfassendes und europaweites finanzielles Versorgungsnetz.
    https://www.contergan.grunenthal.info/thalidomid/Home_/Wissenswertes_und_Aktuelles/Unterstutzung_/de_DE/328800302.jsp

    De (Duitse) wettelijke bepaling waardoor deze ondersteuning (door de Conterganstiftung) zou bereikt worden wordt niet vermeld.

    Bij de aanvang van punt 2 van deze blogpost zal ik de volledige tekst van dat propaganda-document citeren.

    PUNT EEN BIS – Subrogatie naar Duits en Zuidelijk-Nederlands recht

    De Conterganstiftung betaalt in de plaats van Grünenthal GmbH en door de betaling heeft het niet-Duitse monster geen recht meer tegen Grünenthal. Dit lijkt fel op de verzekeraar die de derde betaalt in plaats van de verzekerde.

    Subrogatie, zegt U? Hier wringt het Duits schoentje een beetje.

    Het is dan ook misschien toch niet onnuttig dat ik eventjes over subrogatie zever (Over het feit dat de Conterganstiftung een publiekrechtelijke Stichting is, dat het hof van beroep zetelend te Brussel de Vijand veroordeeld heeft tot de oprichting van privaatrechtelijke Stichting en dat de wetgever geen Stichting heeft opgericht doch alles toegekend heeft aan bestaande publiekrechtelijke instellingen, zal ik niet uitweiden. Allez, als cadeau krijgt ge dat in (de enige) voetnoot (1).)

    Door haar verklaringen dat hulp dient geboden aan softenonmonsters heeft Onkelinx zich gesubrogeerd verklaard aan de verplichtingen van Grünenthal GmbH.

    Probleem: het begrip subrogatie dat in het Zuidelijk-Nederlands en Franse recht bestaat, bestaat niet in het Duitse (en Nederlandse) recht.

    Artikel 1249 van het Zuidelijk-Nederlands Burgerlijk Wetboek stelt:
    Indeplaatsstelling in de rechten van de schuldeiser ten voordele van een derde persoon die hem betaalt, geschiedt bij overeenkomst of krachtens de wet.

    Wikipedia stelt dat Subrogatie in de Zuidelijke Nederlanden een rechtsfiguur is die zich voordoet wanneer een persoon of zaak in een bepaalde reeds bestaande rechtsband de plaats gaat innemen van een persoon of een zaak. Gaat het over rechtspersonen, dan spreekt men over zakelijke subrogatie.

    In het Duits (en Nederlands) Burgelijk Wetboek bestaat de rechtsfiguur van de subrogatie niet. Het mechanisme waardoor de indeplaatsstelling van de verzekeraar die de benadeelde betaald heeft bestaat echter wel in het Duitse recht.

    Juist zoals artikel 95 van de Zuidelijk-Nederlandse Wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen dat in haar eerste paragraaf stelt
    “De verzekeraar die de schadevergoeding betaald heeft, treedt ten belope van het bedrag van die vergoeding in de rechten en rechtsvorderingen van de verzekerde of de begunstigde tegen de aansprakelijke derden.”

    stelt § 86 van het Gesetz über den Versicherungsvertrag (Versicherungsvertragsgesetz – VVG) in haar eerste alinea dat
    https://www.gesetze-im-internet.de/vvg_2008/__86.html
    (1) Steht dem Versicherungsnehmer ein Ersatzanspruch gegen einen Dritten zu, geht dieser Anspruch auf den Versicherer über, soweit der Versicherer den Schaden ersetzt. Der Übergang kann nicht zum Nachteil des Versicherungsnehmers geltend gemacht werden.

    In Frankrijk wordt dan ook onderwezen
    La subrogation en droit français et en droit allemand
    https://www.nhbayer.de/de/ancien-dictionnaire-juridique-franco-allemand/subrogation/
    La subrogation est l’action par laquelle un tiers solvens paie le créancier à la place du débiteur, et se substitue au créancier dans le rapport d’obligation. La subrogation personnelle peut résulter d’un contrat ou de la loi.
    Elle joue un rôle important en droit des assurances.
    La réglementation est identique en France et en Allemagne.
    Le droit allemand stipule dans l’article 86 de la loi allemande sur les contrats d’assurance (VVG) que l’assureur se substitue à l’assuré au cas où il compense le dommage né et si le droit à indemnisation du dommage de l’assuré existe.
    La subrogation en droit français des assurances fonctionne de la même manière (suivant l’article 121-12 du code des assurances).

    In Duitsland wordt dit onderwezen:
    Unter „Subrogation“ wird im französischen und englischen Rechtsraum ein eigenständiges Institut verstanden, das mit im Einzelnen unterschiedlichen Techniken dem Derivativregress dient. Demgegenüber regelt das deutsche Recht den Derivativregress mit Hilfe unterschiedlicher Figuren, sei es eines Abtretungsanspruchs, eines Eintrittsrechts oder eines gesetzlichen Forderungsübergangs; letzterer wird gelegentlich als Subrogation bezeichnet. Im Folgenden wird der Begriff der Subrogation in einem weiten, funktionalen Sinn verwendet, der sämtliche Fälle des Derivativregresses umfasst.
    http://hwb-eup2009.mpipriv.de/index.php/Subrogation

    Uit deze citaten moge blijken dat het mechanisme van de subrogatie zowel in Duitse als het Zuidelijk-Nederlandse recht bestaat.

    PUNT TWEE “Ihre Papiere, Bitte!” in Deutschland

    Dit is de volledige tekst van het op het einde van PUNT EEN geciteerde propaganda-document dat geen datum bevat.

    Unterstützung Thalidomidbetroffener heute
    Für Thalidomidbetroffene Menschen gibt es ein umfassendes und europaweites finanzielles Versorgungsnetz.
    https://www.contergan.grunenthal.info/thalidomid/Home_/Wissenswertes_und_Aktuelles/Unterstutzung_/de_DE/328800302.jsp
    Auch heute noch können Thalidomidbetroffene Menschen Unterstützung bei der Conterganstiftung beantragen. Diese hat seit 1972 geschätzt rund 1 Milliarde Euro an Thalidomidbetroffene Menschen ausgezahlt. Eine finanzielle Unterstützung können alle Personen beantragen, deren Mütter ein Thalidomid-haltiges Präparat von Grünenthal oder einer seiner Vertriebspartner eingenommen haben. Aktuell werden Menschen in 38 Ländern unterstützt, einschließlich Thalidomidbetroffener in Spanien, Belgien und Irland. Durchschnittlich erhalten die Personen eine Rente von rund 60.000 Euro jährlich; der Höchstsatz beträgt 8.117 Euro im Monat.
    Betroffene aus Ländern, in denen Lizenznehmer von Grünenthal Thalidomid-haltige Präparate selbst getestet und schließlich vermarktet haben, erhalten keine Leistungen der Conterganstiftung (zum Beispiel in Großbritannien). Dort existieren jedoch separate Versorgungssysteme, die vergleichbare Leistungen erbringen.
    In den Ländern, in denen andere Unternehmen unabhängig von Grünenthal Nachahmerpräparate auf den Markt gebracht haben, werden Betroffene vom jeweiligen Staat unterstützt (zum Beispiel in Spanien und Italien).
    2012 hat Grünenthal die Grünenthal-Stiftung zur Unterstützung von Thalidomidbetroffenen gegründet, die es sich zum Ziel gesetzt hat, Projekte zu fördern und zu entwickeln, die über die finanzielle Unterstützung der Conterganstiftung hinausgehen. Dabei handelt es sich ausschließlich um Sachleistungen. Auch hier ist der Zugang nicht auf Deutschland beschränkt. Die Grünenthal-Stiftung erbringt Leistungen für alle Thalidomidbetroffenen Personen, die bereits von der Conterganstiftung oder ähnlichen Institutionen, die dieselben Bewertungskriterien anwenden, anerkannt sind.

    Drie staten worden vermeld: Spanje, de Zuidelijke Nederlanden en Ierland.

    Spanje, ja dat zegt mij iets.

    Lo que está maldito es el gobierno, no la talidomida
    Posted by Ivo Cerckel on August 23rd, 2017

    Lo que está maldito es el gobierno, no la talidomida

    Nadat ik in Augustus 2009 aan de Conterganstiftung gevraagd had hoe ik erkend kon worden, zond de Stiftung mij per kerende een formulier tot aanvraag van uitkeringen. In antwoord daarop publiceerde ik op 4 september 2009 een blogpost waarin ik mij afvroeg of de Stiftung, zoals in Spanje, ook van mij het softenonvoorschrift dat aan mijn moeder zou afgeleverd zijn geweest zou eisen.

    German Conterganstiftung or thalidomide foundation is a fraud – UK guv’mint also
    Posted by Ivo Cerckel on September 4th, 2009

    German Conterganstiftung or thalidomide foundation is a fraud – UK guv’mint also


    UITREKSEL
    And when you file the application, you do not have only to prove your thalidomide monstrosity by submitting X-rays, but you have also to indicate in the “Hintergrundbericht” (background message) which brand of thalidomide your mother took. Perhaps, they also want the prescriptions, like they did in Spain (6)?
    DIT WAS EINDNOOT (6)
    Forced to beg: new scandal of thalidomide
    Thalidomide victims beg in Spain
    Daniel Foggo
    Sunday Times
    February 15 2009, 12:00am,
    http://www.timesonline.co.uk/tol/life_and_style/health/article5734068.ece
    UITREKSEL
    Instead of physically examining them, however, CIAC insisted on doing everything by post using photographs and documents. Only those whose mothers had the foresight to retain their prescriptions – a total of three out of around 150 – have been told they “could” have been affected by thalidomide.

    Zoals gesteld heeft Mr Estienne mij niet meegedeeld waarom ik in 1969 werd afgewezen door de voorganger van de Conterganstiftung. Hij heeft mij ook niet medegedeeld waarom sommige van zijn cliënten nu door de Conterganstiftung aanvaard werden en waarom anderen niet.

    Ik moest hem dat maar vragen? Hij heeft mij in in het begin van het tweede decennium van deze eeuw enkel gevraagd of de Conterganstiftung mij niet in 1969 onderzocht had. Hij heeft ook gesteld dat Martine Olivier een uitkering van 5.000 euro per maand ontvangt. (Het was mij ontgaan dat dat bedrag van 5.000 euro reeds vermeld in het artikel van de Sunday times van 15 februari 2009).
    Het is pas nu in 2019 dat ik verneem dat sommige cliënten van Mr Estienne door de Conterganstiftung afgewezen werden. Ik moest hem vragen waarom? Ja maar, ik meen sinds 2009, toen ik de uitkeringen afwees, dat uitkeringstrekkers van de Stiftung, zoals Martine Olivier, geen recht hebben op verdere vergoeding.

    In augustus 2014 werd ik dan ook verplicht een andere raadsman te raadplegen. Eind 2016 nog een andere. In augustus 2018 zond Mr Estienne mij een connection request op LinkedIn.com en eind november 2018 werd hij opnieuw mijn raadsman.

    Ik zal nu uitreksels uit drie schrijvens van Mr Estienne citeren. Ik heb die drie schrijvens gecopiëerd in mijn blogpost van juni 2019.

    Ter herinnering: De door thalidomide getroffen ledematen vertonen een patroon dat radiologisch kan vastgesteld worden.

    Most diseases have a characteristic PATTERN of abnormal signs or images on a radiograph that matches the gross pathology. Radiological PATTERNS of disease are memorised by trainee radiologists in order to build in their minds a databank of facts and mental images.
    By comparing these known disease patterns with the image of the involved case in question,
    the correct diagnosis may be deduced.
    This so-called “PATTERN-MATCHING” is done in the radiologist’s mind.
    It is an intellectual exercise that draws upon a thorough knowledge of medicine, pathology and the visual memory databank, together with logic and experience.
    (Janet McCredie, “Beyond Thalidomide – Birth Defects Explained”, London, The Royal Society of Medicine Press, 2007, p. 59?

    Op 20 mei 2019 schrijft Mr Estienne mij, in zijn rondschrijven aan zijn cliënten, dat zijn cliënten die uitkeringen ontvangen van de Contergantiftung toch aanspraak kunnen maken op uitkeringen toegekend door de Zuidelijk-Nederlandse wet daar waar zij hebben dienen te verklaren dat zij afstand deden van iedere vordering tegen Grünenthal in wiens verplichtingen Onkelinx zich had gesubrogeerd verklaard.
    “Tous les documents médicaux qui permettent de prouver que vous êtes atteint de malformation congénitale qui sont dues à l’ingestion par votre mère, pendant la grossesse, de médicaments contenant de la thalidomide. À ce sujet, si vous avez fait l’objet d’une reconnaissance par la CONTERGANSTIFTUNG allemande, la copie des documents émanant de cette organisme devrait suffire. ”
    [Om erkend te worden hebben de cliënten van Mr Estienne die erkend zijn door de Conterganstiftung, in uitvoering van paragraaf 15 van de Conterganstiftungsgesetz echter dienen te verklaren dat zij afstand deden van iedere nieuwe vordering tegen Grünenthal in wiens verplichtingen Onkelinx zich had gesubrogeerd verklaard.]
    Op 11 juni 2019 zal Mr Estienne deze vraag van documenten herhalen. Ik zal deze vraag twee paragrafen verder in deze blogpost bij de bespreking van dat schrijven van 11 juni 2019 bespreken.

    Op 28 mei 2019 schrijft hij mij dat hij meent te kunnen afleiden dat ik een geschil heb met de Conterganstiftung.
    “Je crois déduire de vos derniers courriers électroniques que vous avez eu un différend avec le Conterganstiftung.
    “Il n’est toutefois certainement pas possible d’assigner la Conterganstiftung en Belgique, s’agissant d’un organisme qui a son siège en Allemagne.
    “Je ne puis donc personnellement rien faire à cet égard.
    “Si j’ai bon souvenir, vous aviez rencontré ou vous projetiez de rencontrer le Pr. Mc CREDIE en Australie. Avez-vous fait d’autres démarches qui permettraient, sur le plan médical, d’attester que vous êtes bien une victime du Softenon ?
    “Êtes-vous disposé, le cas échéant, à vous soumettre à une expertise médicale ici en Belgique ?”
    Hoe kan ik een geschil hebben met de Conterganstiftung als mij niet meedeelt wat de Stiftung hem betreffende mij gesteld heeft?
    Het is de Leuvense orthopedisch chirurg die contact heeft gehad met Prof. McCredie. Daarom had ik vanuit Roissy het emailadres van McCredie aan de Leuvense orthopedisch chirurg overgemaakt. Daarna heb ik geen contact meer meer gehad met de chirung. Met McCredie heb ik nooit contact gehad. Het is Mr Estienne die verder contact heeft gehad met de chirurg.
    Medische expertise in de Zuidelijke Nederlanden? Die expertise dient mijn radiografieën te onderzoeken. Die radiografieën bevinden zich in de Zuidelijke Nederlanden. Ik moet daar niet bij zijn. Allez, als ik daar toch bij moet zijn wil ik wel nog eens afkomen en twee nachten in een Brussels hotel slapen.

    Op 11 juni 2019 schrijft hij mij dat hij de 125.000 euro voor mij kan aanvragen maar dat ik hem daartoe documenten dien over te maken.
    “Je vous confirme ma disponibilité pour introduire un dossier auprès de la CAAMI en votre nom, mais je ne puis rassembler les documents médicaux utiles à votre place.
    Sans ces documents, qu’il vous appartient de me transmettre, je crains de ne pas pouvoir vous venir davantage en aide. ”
    Hij meent dus toen ik in 2011, op zijn advies, naar Leuven ben afgezakt om mij te laten onderzoeken door de orthopedisch chirurg die mij in 1982 behandeld had na mijn bekkenbreuk van eind december 1981, de chirurg niet over alle documenten beschikte. (Indien het in 2011 niet gelukt is waarom zou het ditmaal lukken?)
    Ik herhaal dat zoals ik in mijn blogpost van juni 2019 stelde
    ” […] toen ik aan Mr Estienne telefonisch vroeg wat de orthopedisch chirurg, na contact met McCredie, had kunnen besluiten zag ik telefonisch dat Mr Estienne beide armen ophief. Hij zuchtte inderdaad met een lange “oui”. Dus hij weet dus dat enkel de Conterganstiftung in de mogelijkheid is om softenonmonsters als dusdanig te erkennen. ”
    Wat met de radiografieën gebeurd is, weet ik. Ik had twee dagen na de radiografieën, het emailadres van Prof. McCredie aan de Leuvense orthopedisch chirurg vanuit Roissy overgemaakt. Dat is het laatste wat ik weet.
    Ik blijf mij echter afvragen wat hij Mr Estienne, die McCredie gelezen heeft, bedoelt met “Sans ces documents, qu’il vous appartient de me transmettre, je crains de ne pas pouvoir vous venir davantage en aide” weet ik niet. Waarom dreigt hij? Ik heb niks en ik kan niks overmaken. Wat met de Leuvense radiografieën gebeurd is, weet ik niet. Cherchez la femme? Martine Olivier?

    Indien ik in 1969 afgewezen werd dan neem ik aan dat mijn vader, kwakzalver van beroep, een schrijven naar Heidelberg heeft gestuurd met de bewering dat ik geen softenonmonster ben want dan had hij in de bak moeten zitten.

    Of was het simpelweg omdat mijn moeder zelfs niet wist dat mijn vader haar sluiks softenon had toebediend? Laat staan dat zij over het voorschrift beschikte.

    Ter herinnering: Nadat ik op 15 februari 1969, de rijpe leeftijd van 7 jaar had bereikt besliste mijn vader mij met mijn moeder naar Heidelberg te sturen omdat voorzien te worden van een uni-functionele haak. (Haar moeder, mijn grootmoeder, weigerde ons te vergezellen).

    Ter tweede herinnering: mijn grootvader heeft thalidomide pillen verstopt op zijn yacht waarop mijn ouders hun huwelijksreis hadden doorgebracht gevonden.

    Dat dossier bij de Conterganstiftung zou dus moeten ingekeken.

    PUNT DRIE “Ihre Papiere, Bitte!” ditmaal in Spanje en de Zuidelijke Nederlanden

    In heb hoger mijn Spaanse pamflet van september 2017
    “Lo que está maldito es el gobierno, no la talidomida”
    geciteerd dat ik op het eerste actie-weekend in Legorreta (Spaans Baskenland), begin september 2017, georganiseerd door Avite en dat bestond uit een reeks activiteiten ter hulp van de softenonmonsters (“una serie de actividades de ayuda a las víctimas de la talidomida”) wilde gaan uitdelen. Aanvankelijk was mij daar gevraagd of ik ook wilde spreken. Uiteindelijk werd mij beleefd gesuggereerd om niet op te dagen (de actie-dagen waren afgelast, stelde men mij). Ik had mijn vliegticket vanuit Zuid-Oost Azië echter op zak. Ik ben daar dan opgedaagd op de avond van de tweede dag.

    Volgens de Spaanse monsters is Grünenthal de oorzaak van het softenonschandaal. Voor mij is de over-heid de oorzaak ervan.

    Op deze blog heb ik ook het Engelse origineel van dat pamflet. Daarin staat te lezen:
    “This is perhaps an opportunity to ask whether Avite should not have commenced its original action against another defendant. I am speaking of the government of Franco and of that of the King of Spain which assumed the former’s debts and obligations.”

    Thalidomide – not the drug but the government is maldito

    In het Spaans luidde dit:
    “Quizás ahora es el momento de preguntar si Avite no debería haber presentado su caso original contra otro acusado. Estoy hablando del gobierno de Franco y del Rey de España que ha asumido las deudas y obligaciones del primero.”

    Dit was de oorzaak van onze ruzie. Zij zeggen Grünenthal is de schuldige van het softenonschandaal. Ik zeg, de schuldige is de over-heid.

    Ik heb nergens een verslag gevonden van dat week-end van September 2017. Begin september 2018 werd het week-end overgedaan. Ook van 2018 vond ik nergens een verslag.

    Thans luidt het dat naast recreationele activiteiten, tevens informatieve toespraken zullen worden gehouden. In deze toespraken zal Avite meedelen dat ze een nieuwe koers wil varen. De eerste belichaming van deze nieuwe koers bestaat erin dat een register van Spaanse softenonmonsters zal opgesteld worden en dat Avite erop zal blijven aandringen dat Grünenthal haar verantwoordelijkheid opneemt.

    Las víctimas de la talidomida empiezan con festejos el nuevo curso
    Lun 19 agosto 2019. 13.30H
    https://www.redaccionmedica.com/bisturi/las-victimas-de-la-talidomida-empiezan-con-festejos-el-nuevo-curso-8893
    La Asociación de Víctimas de la Talidomida en España (Avite) va a empezar el nuevo curso con festejos.Los próximos días 6 y 7 de septiembre, la localidad guipuzcoana de Legorreta acogerá, como en ediciones anteriores, a cuantos afectados quieran inscribirse en las Jornadas pro afectados talidomida 2019. Además de actividades lúdicas tanto para adultos como para niños, también se han organizado charlas informativas. Como acto central, el día 7 tendrá lugar la III carrera a favor de los afectados por talidomida, que culminará con una cena popular a las 21:30. Este es el primer acto del nuevo curso, en el que los afectados se ham marcado como principales objetivos que se concrete el registro de afectados, además de seguir luchando para conseguir que Grünenthal asuma su responsabilidad.

    Als Grünenthal haar verantwoordelijkheid opneemt, dan betekent dit dat de Conterganstiftung, die ook door Grünenthal gefinancierd wordt maar voor het grootste deel door de Duitse Bondsrepubliek gefinancierd wordt, aan de geregistreerden iets zal uitbetalen.

    De Conterganstiftung zal dan als gesubrogereerd aan Grünenthal betalen. Of dat voor Avite voldoende opneming van verantwoordelijkheid door Grünenthal is, weet ik niet. Ik vrees van niet, maar wat wil Avite dan eigenlijk?

    Maar de Stiftung zal enkel aan door haar erkende monsters (en doet dat reeds aan door haar erkende Spaanse monsters) betalen en om door de Stiftung erkend te worden moet ge over de papieren van uw moeder (het thalidomide-voorschrift dat door haar dokter werd afgeleverd) beschikken.

    En als ge de papieren van uw moeder niet aan de Conterganstiftung kunt voorleggen,
    dan kunt ge niet erkend worden door de Stiftung
    en dan moet ge, althans in de Zuidelijke Nederlanden, zo blijkt uit de geciteerde schrijvens van Mr Estienne, andere papieren voorleggen.

    Bovendien blijkt uit de schrijvens van Mr Estienne dat
    als ge in de Zuidelijke Nederlanden wil erkend worden
    dan moogt ge de oorzaak van uw monsterlijkeid niet met radiografieën bewijzen,
    (Uit het hoger geciteerde citaat uit het boek van McCredie blijkt echter dat radiografieën het bewijs bij uitstek leveren van softenonmonsterlijkheid.)
    maar enkel met papieren.
    Is geneeskunde een wetenschap die de feiten vaststelt op basis van papieren?

    Ik dacht dat het recht van de Zuidelijke Nederlanden nog altijd stelt dat een feitenkwestie, zoals de oorzaak van de monsterlijkheid van een persoon, met alle middelen mag bewezen worden.

    Dus ook met radiografieën, het bewijsmiddel bij uitstek.

    Als Avite dan toch genoegen zou nemen met betaling door de Conterganstiftung, zou Avite er dan niet voor moeten ijveren dat de Conterganstiftung personen als softenonmonsters erkent enkel op basis van de radiografieën (en dus zonder “Hintergrundbericht”, achtergrondsbericht)?

    vgl. het uitreksel dat ik hoger citeerde uit mijn “German Conterganstiftung or thalidomide foundation is a fraud – UK guv’mint also” blogpost van 04 september 2009:
    “And when you file the application, you do not have only to prove your thalidomide monstrosity by submitting X-rays, but you have also to indicate in the “Hintergrundbericht” (background message) which brand of thalidomide your mother took. Perhaps, they also want the prescriptions, like they did in Spain?”

    Op dat ogenblik kunnen onze advocaten misschien samenwerken.

    Ivo Cerckel
    ivocerckel@siquijor.ws

    (1)
    De Zuidelijk-Nederlandse wetgever heeft het arrest in uitvoering waarvan hij diende te legifereren niet gelezen.

    De wet van 05 mei 2019 maakt geen melding van een Stichting, laat staan een privaatrechtelijke stichting,

    daar waar het dispositief van het arrest stelt:
    Dit fondée la demande subsidiaire dans la mesure précisée ci-après. Condamne l’Etat belge, représenté par Madame la Ministre des Affaires Sociales et de la Sante Publique, à présenter à la Chambre des représentants un avant-projet de loi à insérer dans la prochaine loi budgétaire, tel celui reproduit sous le point 58 du présent arrêt en vue de la constitution d’une fondation d’utilité privée visée par cet avant-projet.

    In dat punt 58 leest men in het Nederlands (en het Frans) dat er dus voorgesteld wordt een bedrag van 5.000.000 EUR vrij te maken ten voordele van de [thalidomide] slachtoffers en dat dit bedrag zal toegekend worden aan een private stichting die de regering zal oprichten.

    Juist zoals de wetgever het arrest niet heeft gelezen, heeft Mr Estienne nooit de Duitse wet gelezen . Hij beweert zelfs dat enkel de Zuidelijk-Nederlandse wet van toepassing is op uitkeringen toegekend door de Duitse wet.

    Ik zie twee mogelijke redenen voor deze dwaling van Mr Estienne.

    EEN
    Het feit het Duitse recht het begrip “subrogatie” niet kent leidt Mr Estienne ertoe het begrip ook in het Zuidelijk-Nederlandse recht te miskennen. Het Duitse verzekeringsrecht kent echter het “mechanisme” waardoor de verzekeraar die de schuldenaar betaald heeft, gegesubroeerd wordt in de rechter van de schuldeiser.

    TWEE
    Mr Estienne is drie verkeerde meningen toegedaan betreffende privaatrechtlijke en publiekrechtelijke Zuidelijk-Nederlandse en Duitse stichting.
    Eerste verkeerde mening. Hij meent dat een Zuidelijk-Nederlandse Stichting overeenkomt met een Duitse Stiftung.
    Tweede verkeerde mening. Hij meent dat het onderscheid tussen privaatrechtelijke en publiekrechtelijke stichtingen gelijklopend in de Zuidelijke Nederlanden en Duitsland.
    Derde verkeerde mening. Mr Estienne meent dat een Zuidelijk-Nederlandse privaatrechtelijke stichting complementair zou kunnen werken aan een Duitse publiekrechtelijke Stiftung.

    Wat de TWEEDE reden of oorzaak van de dwaling van Mr Estienne betreft.

    Daar waar het ontwerp van de Vijand waarop het arrest zich steunt stelt dat een bedrag van vijf miljoen euro wordt toegekend aan een privaatrechtelijke stichting, en het arrest de Vijand dan ook beveelt het bedrag aan zulke’n stichting toe te kennen,

    stellen de artikels 4 en 5 van de wet van 5 mei 2019 dat:

    Art. 4.Een facultatieve toelage ten laste van de Federale Overheidsdienst Beleid en Ondersteuning (FOD BOSA) wordt, onder voorbehoud van de beschikbare kredieten, toegekend aan de verenigingen van slachtoffers die vóór de inwerkingtreding van deze wet opgericht zijn als verenigingen zonder winstoogmerk, om hun werking ten gunste van de in artikel 2 bedoelde personen te financieren.
    […]
    Art. 5.De Hulpkas voor ziekte- en invaliditeitsverzekering (HZIV) onderzoekt de aanvragen en beslist over de toekenning van de in de artikelen 2 en 3 bedoelde bedragen. De beslissingen worden aan de aanvragers betekend.
    De beslissingen tot de toekenning worden ook aan de FOD BOSA betekend, die de forfaitaire bedragen bedoeld in de artikelen 2 en 3 betaalt.
    […]

    Wikipedia stelt dat de Hulpkas voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering (HZIV) een Zuidelijk-Nederlandse openbare instelling van de sociale zekerheid is.

    Is dat een privaatrechtrechtelijke Stichting die, die naar Zuidelijk-Nederlands recht moet opgericht worden, niet bij wet maar bij authentieke akte (van een notariële ambtenaar)? Het komt mij voor van niet.
    De discussie betreffende den drie verkeerde meningen die Mr Estienne is toegedaan betreffende privaaatrechtlijke en publiekrechtelijke Zuidelijk-Nederlandse en Duitsr stichting is dan ook louter academisch.

    Drie opmerkingen mogen dan ook volstaan.

    EEN

    De Conterganstiftung is een Stichting van publiek recht. De op te richten Zuidelijk-Nederlandse stichting zou er een van privaatrecht moeten zijn.

    Die Conterganstiftung für behinderte Menschen ist eine Stiftung des öffentlichen Rechts mit einem gesetzlichen Auftrag.
    https://www.contergan-infoportal.de/stiftung/

    TWEE

    In Duitsland zijn de meest bekende stichtingen privaatrechtrechtelijke stichtingen. De Conterganstiftung is echter een publiekrechtelijke stichting.

    Stiftung (Deutschland)
    https://de.wikipedia.org/wiki/Stiftung_(Deutschland)
    UITREKSELS
    Eine Stiftung ist in Deutschland eine Vermögensmasse. Häufig wird darunter eine Einrichtung verstanden, die mit Hilfe des Vermögens einen vom Stifter festgelegten Zweck verfolgt. Dabei soll das Vermögen auf Dauer erhalten und die Destinatäre können nur in den Genuss der Erträge kommen. Stiftungen können in verschiedenen rechtlichen Formen und zu jedem legalen Zweck errichtet werden. Die meisten bekannten Stiftungen sind private Stiftungen des bürgerlichen Rechts und dienen GEMEINNÜTZIGEN Zwecken.
    +
    Beispiele für Stiftungen des öffentlichen Rechts sind die Stiftung Preußischer Kulturbesitz, welche die ehemals preußischen Kulturgüter wie Gebäude, Kunstsammlungen und Bibliotheken verwaltet, oder die CONTERGANSTIFTUNG FÜR BEHINDERTE MENSCHEN, deren Zweck in der Unterstützung von Menschen liegt, die Schäden durch das Medikament Thalidomid (Handelsname Contergan) erlitten haben. Andere durch Bundesgesetz errichtete bundesunmittelbare Stiftungen sind etwa die Heimkehrerstiftung, die Stiftung für ehemalige politische Häftlinge oder die Stiftung Erinnerung, Verantwortung und Zukunft in Berlin, deren Hauptzweck die Entschädigung ehemaliger Zwangsarbeiter ist. Eine weitere bekannte Stiftung des öffentlichen Rechts sind die Berliner Philharmoniker; Träger ist das Land Berlin.

    DRIE

    Juist zoals in Duitsland, zie de aanvang van het citaat in TWEE, hier juist boven, bestaat in de Zuidelijke Nederlanden een stichting uit een vermogen dat bestemd wordt voor een bepaald doel.

    https://justitie.belgium.be/nl/themas_en_dossiers/vennootschappen_verenigingen_en_stichtingen/stichtingen/private_stichting

    De oprichting van een stichting vloeit voort uit de wil van een of meer natuurlijke personen of rechtspersonen om een vermogen te bestemmen voor de VERWEZENLIJKING VAN EEN BEPAALD BELANGELOOS DOEL. De stichting mag geen materieel voordeel verschaffen aan de stichters, de bestuurders of enig ander persoon. Er bestaan twee types van stichtingen: de private stichtingen en de stichtingen van openbaar nut.
    Kenmerken
    De private stichting wordt opgericht bij authentieke akte en daarbij zijn sommige vermeldingen verplicht.
    De stichting van openbaar nut moet een van de zeven opgesomde doeleinden hebben, die gericht zijn op de verwezenlijking van een werk van filantropische, levensbeschouwelijke, religieuze, wetenschappelijke, artistieke, pedagogische of culturele aard. De private stichting mag een ander doel hebben.
    Een stichting kent geen leden. Ze wordt bestuurd door een raad van bestuur bestaande uit minstens drie personen. De raad van bestuur kan alle handelingen verrichten die nodig zijn tot verwezenlijking van de doeleinden van de stichting.
    Het startkapitaal van een stichting moet volstaan om de leefbaarheid van de stichting te vrijwaren en het belangeloze doel dat zij zich heeft gesteld tot een goed einde te brengen. De stichting moet voldoen aan een aantal boekhoudkundige verplichtingen.
    Aangezien de stichting een eigen rechtspersoonlijkheid bezit, onafhankelijk van die van de bestuurders ervan, heeft zij zelf rechten en plichten. De bestuurders zijn beperkt aansprakelijk en verbinden hun eigen vermogen niet met het lot van de stichting.